میزان موفقیت ایمپلنت دندان
میزان موفقیت ایمپلنت دندان بین ۹۵ تا ۹۸ درصد است. در پروندهٔ همین مطب، از بیش از ۲۰۰۰ ایمپلنت کاشته‌شده حدود ۲۰ مورد شکست خورده؛ یعنی نزدیک به ۱ درصد. بیشتر همین بیست مورد هم در سیگاری‌های سنگین بوده و در کسانی که ماه‌ها برای روکش مراجعه نکردند.
یعنی سرنوشت ایمپلنت شما را نه برند گران، بلکه وضعیت دهانتان و پیگیری‌تان تعیین می‌کند.
اگر تنها چیزی که عقبتان انداخته هزینه است، شرایط ایمپلنت قسطی را جداگانه نوشته‌ایم تا همین یک مانع هم برداشته شود.
پایین‌تر می‌بینید آن ۱ تا ۵ درصدِ شکست دقیقاً در چه کسانی اتفاق می‌افتد، چرا گاهی بدون هیچ دلیل مشخصی رخ می‌دهد، و اگر برای شما پیش آمد تکلیف چیست.
میزان موفقیت ایمپلنت دندان چقدر است؟
از هر ۱۰۰ ایمپلنت، حدود ۹۷ عدد بعد از ۵ سال سر جایشان هستند و کار می‌کنند.
بیشتر آن سه مورد باقی‌مانده هم در ماه‌های اول از دست می‌روند، نه سال‌ها بعد. ایمپلنتی که جوش خورد، روکش گرفت و یک سال بدون مشکل کار کرد، معمولاً سال‌ها می‌ماند.
«موفق بودن» هم با «سر جایش ماندن» فرق دارد: ایمپلنت وقتی موفق است که علاوه بر ثابت بودن، لثه‌اش سالم باشد و استخوان دورش تحلیل نرفته باشد. همین دو مورد است که در چکاپ کنترل می‌شود، نه فقط لق نبودن پایه.
عدد ۹۷ درصد از بررسی مطالعه‌های بالینی ایمپلنت تک‌واحدی گرفته شده که در بیانیهٔ اجماع انجمن بین‌المللی ایمپلنتولوژی ITI منتشر شده و بقای پنج‌ساله را ۹۶.۹ درصد گزارش کرده است.
رادیوگرافی ایمپلنت موفق پس از ۵ سال؛ استخوان سالم مانده
شکست ایمپلنت در عمل چقدر است؟ آمار ۲۰۰۰ ایمپلنت این مطب
از بیش از ۲۰۰۰ ایمپلنت که در این مطب کاشته شده، حدود ۲۰ مورد شکست خورده؛ نزدیک به ۱ درصد. لیبل و مشخصات هر ایمپلنت در پروندهٔ بیمار نگهداری می‌شود و همین لیبل‌ها مبنای این عدد است.
الگوی این بیست مورد دو چیز بود:
- سیگاری‌های سنگین که بعد از جراحی هم ادامه دادند.
- بیمارانی که پایه را کاشتند و ماه‌ها برای روکش برنگشتند. پایه‌ای که مدت طولانی بدون روکش و بدون فشار جویدن رها شود، هم استخوان اطرافش تحریکی برای بازسازی ندارد و هم پیچ سر آن در دهان محل تجمع پلاک می‌شود.
اگر مطبی بگوید هیچ ایمپلنتی در آنجا شکست نخورده، یا تعداد کارش کم بوده یا بیمارانش را پیگیری نکرده است. شکست ایمپلنت در هر آماری، حتی در بهترین مراکز دنیا، یک درصدی وجود دارد.
عدد ۱ درصد یعنی احتمال میزان موفقیت ایمپلنت دندان شما بالاست — ولی صفر نیست، و بخش بزرگی از همان درصد کوچک، در کنترل خودتان است.
رادیوگرافی کنترل هشت ایمپلنت موفق در دو فک
آیا ایمپلنت پس زده می‌شود؟ بدن مثل پیوند کلیه آن را رد می‌کند؟
نه. ایمپلنت تیتانیوم است، بافت زنده نیست و سیستم ایمنی با آن کاری ندارد؛ نه گروه خونی می‌خواهد، نه آزمایش سازگاری، نه داروی ضد رد پیوند.
چیزی که اسمش را پس زدن می‌گذارند این است: سلول‌های استخوانی روی سطح پایه رشد نمی‌کنند و به‌جای استخوان، یک لایه بافت نرم دور آن ساخته می‌شود. نتیجه‌اش این است که پایه جوش نمی‌خورد و لق می‌ماند.
بخشی از این موارد بدون دلیل مشخص اتفاق می‌افتد؛ بیمار سیگار نمی‌کشد، دیابت ندارد و جراحی هم درست بوده، ولی استخوان آن نقطه ایمپلنت را نمی‌پذیرد.
مکانیسمش هنوز در متون علمی روشن نشده و همین است که میزان موفقیت ایمپلنت دندان را ۱۰۰ درصد نمی‌کند — هیچ‌جای دنیا.
این اتفاق به معنی ناسازگاری بدن شما با ایمپلنت نیست: معمولاً پایه خارج می‌شود، محل ترمیم می‌شود و چند ماه بعد همان‌جا دوباره ایمپلنت کاشته می‌شود.
بررسی تراکم استخوان با CBCT پیش از کاشت دو ایمپلنت
علت شکست ایمپلنت چیست؟ چهار عاملی که بیشترین اثر را دارند
میزان موفقیت ایمپلنت دندان را بیشتر از هر چیزی این چهار عامل تعیین می‌کند: سیگار، قند خون کنترل‌نشده، سابقهٔ بیماری لثه و داروهای پوکی استخوان.
- سیگار: احتمال شکست را حدود دو برابر می‌کند، چون خون‌رسانی لثه و استخوان را کم می‌کند. ترک آن از دو هفته قبل تا دو ماه بعد از جراحی بیشترین تأثیر را دارد.
- قند خون کنترل‌نشده: ترمیم را کند و عفونت را محتمل‌تر می‌کند. دیابتِ کنترل‌شده مانع ایمپلنت نیست؛ جزئیاتش در ایمپلنت برای دیابتی‌ها آمده.
- سابقهٔ بیماری لثه: شکست ایمپلنت در این افراد حدود ۶۹ درصد بیشتر گزارش شده، چون همان باکتری‌ها دور ایمپلنت هم جمع می‌شوند. لثه باید قبل از کاشت درمان شود.
- داروهای پوکی استخوان (بیسفوسفونات): بازسازی استخوان فک را مختل می‌کنند، مخصوصاً نوع تزریقی. شرایطش در ایمپلنت و پوکی استخوان توضیح داده شده.
سه مورد از این چهار تا در اختیار خودتان است.
دو ایمپلنت جوش‌خورده و لثهٔ سالم اطراف آن‌ها
جدول عوامل مؤثر بر میزان موفقیت ایمپلنت دندان
اگر روکش ایمپلنت دیر گذاشته شود چه می‌شود؟
تا چند هفته بعد از تأیید جوش خوردن، تأخیر مشکلی ایجاد نمی‌کند؛ اما ماه‌ها رها کردن پایه بدون روکش، سه اتفاق را محتمل می‌کند:
- دندان مقابل بالا می‌آید. دندانی که روبه‌روی جای خالی است، به‌مرور از لثه بیرون‌تر می‌زند و فضای لازم برای روکش کم می‌شود. گاهی برای درست کردن این فضا باید آن دندان تراش بخورد.
- پیچ سر ایمپلنت محل تجمع پلاک می‌شود. لثهٔ دور آن ملتهب می‌ماند و التهاب طولانی، استخوان کنارهٔ پایه را کم می‌کند.
- استخوان بی‌کار می‌ماند. استخوان با فشار جویدن خودش را بازسازی می‌کند؛ پایه‌ای که ماه‌ها هیچ نیرویی نمی‌گیرد، این تحریک را ندارد.
در همین مطب، بخشی از آن ۲۰ مورد شکست، دقیقاً بیمارانی بودند که پایه را کاشتند و بیش از یک سال برای روکش برنگشتند.
اگر به هر دلیلی نمی‌توانید سر وقت برای روکش بیایید، همان موقع بگویید؛ خیلی وقت‌ها با یک ویزیت کوتاه و کنترل لثه، همین ریسک قابل مدیریت است.
برند ایمپلنت چقدر در موفقیت نقش دارد؟
نقشش کم است. در مرورهای علمی، سیستم‌های معتبر مختلف با هم مقایسه شده‌اند و تفاوت معناداری در بقای‌شان دیده نشده؛ میزان موفقیت ایمپلنت دندان را وضعیت استخوان و لثهٔ شما تعیین می‌کند، نه اسم برند.
برند سال‌ها بعد خودش را نشان می‌دهد: اگر پیچ اباتمنت بشکند یا روکش نیاز به تعویض داشته باشد، قطعهٔ یدکی باید موجود باشد.
ایمپلنت‌های بی‌نام، چند سال بعد قطعه ندارند و ایمپلنت سالم به‌خاطر یک پیچ خارج می‌شود. به همین دلیل لیبل ایمپلنتی که برایتان کاشته می‌شود باید در پرونده بماند و یک نسخه‌اش هم دست خودتان باشد.
قطر و طول ایمپلنت از برند آن مهم‌تر است؛ ایمپلنت گران در استخوانی که برایش مناسب نیست، از ایمپلنت ارزان‌ترِ درست‌انتخاب‌شده ضعیف‌تر عمل می‌کند.
در این مطب دو سیستم کار می‌شود: تی‌استرانگ (T-Strong) کره و روت (ROOTT) سوئیس. هر دو قطعات پشتیبان دارند و فرقشان در قیمت است، نه در شانس موفقیت.
تجربهٔ جراح چقدر در موفقیت ایمپلنت مهم است؟
سه چیز در همان یک ساعت جراحی تعیین می‌شود و بعداً قابل جبران نیست: زاویه و عمق پایه، محکم نشستن آن در همان لحظهٔ کاشت، و داغ نشدن استخوان هنگام مته‌زدن (بالای حدود ۴۷ درجه سلول‌های استخوانی از بین می‌روند).
به همین دلیل بخشی از میزان موفقیت ایمپلنت دندان پیش از آنکه شما از مطب بیرون بروید مشخص شده است؛ بقیه‌اش به مراقبت و پیگیری خودتان بستگی دارد.
بعد از کاشت چه کنید تا ایمپلنتتان سال‌ها بماند؟
هر ۶ ماه یک‌بار چکاپ. در این جلسه چهار چیز کنترل می‌شود:
- سفتی پیچ اباتمنت: شل شدن آن نشانه‌ای ندارد و اگر دیر فهمیده شود، پیچ می‌شکند.
- سلامت لثهٔ دور ایمپلنت: با یک وسیلهٔ باریک، فاصلهٔ بین لثه و ایمپلنت اندازه گرفته می‌شود. هر چه این فاصله نسبت به دفعهٔ قبل بیشتر شده باشد، یعنی استخوان دور ایمپلنت در حال کم شدن است.
- سطح استخوان در رادیوگرافی: با عکس دفعهٔ قبل مقایسه می‌شود.
- برخورد روکش با دندان مقابل: دندان‌ها با گذر زمان جابه‌جا می‌شوند و فشار روی ایمپلنت زیاد می‌شود؛ تنظیمش چند دقیقه است.
بین چکاپ‌ها، تمیز کردن زیر روکش ایمپلنت با نخ دندان یا واترجت مهم‌ترین کار است؛ پلاکی که آنجا می‌ماند، میزان موفقیت ایمپلنت دندان را در بلندمدت پایین می‌آورد.
اگر دندان‌قروچه دارید، نایت‌گارد بگیرید. ایمپلنت برخلاف دندان طبیعی رباط ضربه‌گیر ندارد و فشار را مستقیم به استخوان منتقل می‌کند.
اگر ایمپلنت شکست بخورد چه می‌شود؟ گارانتی مطب
اگر ایمپلنتی که در این مطب کاشته شده در پنج سال اول شکست بخورد، خارج کردن و کاشت مجدد آن بدون هزینه انجام می‌شود.
چهار استثنا دارد که از همان جلسهٔ اول گفته می‌شود: سیگار کشیدن مداوم، مصرف داروهای پوکی استخوان، دیابت کنترل‌نشده، و بیماری قلبی که پزشک معالج برایش منع اعلام کرده باشد.
روند کاشت مجدد هم این است: پایه خارج می‌شود، در صورت نیاز همان موقع پودر استخوان گذاشته می‌شود، حدود سه ماه به محل فرصت ترمیم داده می‌شود و بعد با رادیوگرافی تصمیم گرفته می‌شود که ایمپلنت دوباره کاشته شود.
قبل از شروع درمان، شرایط گارانتی را از هر مطبی بپرسید؛ این بخشی از همان چیزی است که میزان موفقیت ایمپلنت دندان را برای شما قابل پیش‌بینی می‌کند.
ببینید در کدام گروه قرار می‌گیرید
آن ۹۵ تا ۹۸ درصد، یک عدد کلی برای همه است. عدد شما با دیدن استخوان، لثه، داروهایی که مصرف می‌کنید و سابقهٔ پزشکی‌تان مشخص می‌شود. در جلسهٔ معاینه صادقانه گفته می‌شود شرایطتان پرریسک است یا نه، و اگر هست چه کاری قبل از کاشت باید انجام شود.
معاینهٔ اولیه و اعلام هزینه رایگان است و اگر رادیوگرافی دارید، قبل از مراجعه بررسی می‌شود.
