تحلیل لثه و دندان مصنوعی

تحلیل لثه و دندان مصنوعی کابوسی‌ست که خیلی‌ها بعد از مدتی استفاده از پروتز تجربه می‌کنند؛ شاید شما هم صبح‌ها که دندان مصنوعی‌تان را در دهان می‌گذارید، حس کنید دیگر مثل روز اول سر جایش نمی‌نشیند، هنگام جویدن غذا درد می‌گیرد یا هر بار با آینه روبه‌رو می‌شوید متوجه شده‌اید خط لثه‌تان عقب‌تر رفته و دندان‌هایتان کوتاه‌تر به‌نظر می‌رسند.

این همان عقب‌نشینی لثه است که در اثر عوامل مختلفی مثل فشار مداوم پروتز، تحلیل استخوان فک پس از کشیدن دندان‌ها، التهاب ناشی از پلاک میکروبی یا بیماری‌هایی مانند پریودنتیت ایجاد می‌شود و نه‌تنها باعث لق شدن دندان مصنوعی می‌شود، بلکه می‌تواند فرم صورت، لبخند و حتی اعتماد‌به‌نفس شما را هم تغییر دهد.

اگر این روند ادامه پیدا کند، لثه به‌قدری تحلیل می‌رود که دیگر توان نگه‌داری پروتز را ندارد و حتی ممکن است کاشت ایمپلنت در آینده هم سخت‌تر شود.

خبر خوب این‌جاست که تحلیل لثه یک مسیر یک‌طرفه نیست؛ می‌توان با روش‌های علمی مثل پیوند بافت لثه، استفاده از پروتزهای نرم و طراحی‌شده با فناوری دیجیتال، یا حتی لیزر درمانی، جلوی پیشرفت آن را گرفت و سلامت لثه را بازگرداند.

در این مقاله قرار است تمام علت‌ها، علائم، نشانه‌های هشداردهنده، روش‌های درمان و راهکارهای پیشگیری از تحلیل لثه در کنار دندان مصنوعی را موشکافانه بررسی کنیم تا بدانید چطور می‌شود جلوی این روند را گرفت و دوباره لبخندی سالم و مطمئن داشت.

اگر می‌خواهید بفهمید عقب‌نشینی لثه‌تان طبیعی است یا نشانه‌ی یک مشکل جدی، حتماً صفحه‌ی تحلیل لثه را بخوانید؛ آن‌جا نکاتی گفته‌ایم که می‌تواند مسیر درمان شما را کاملاً عوض کند.

تحلیل لثه چیست و چرا کنار دندان مصنوعی رخ می‌دهد؟

تحلیل لثه و دندان مصنوعی به معنای عقب‌نشینی/پس‌روی لثه از سطح دندان یا پروتز است؛ در این حالت بافت پریودنتال و ریشه/بستر زیرین بیشتر نمایان می‌شود و حساسیت، التهاب و لق‌شدن پروتز را به‌دنبال دارد.

لثه‌ی سالم با ایجاد سیل پیرامون پروتز، توزیع یکنواخت نیرو و کاهش اصطکاک، نقشِ کلیدی در ثبات دندان مصنوعی دارد؛ هر اختلالی، خطر تحلیل بافت نرم و ناپایداری پروتز را بالا می‌برد. چرا در مصرف‌کنندگان پروتز شایع‌تر است؟

• فیت نامناسب و فشار نقطه‌ای پروتز ⇒ میکروحرکت، سایش مخاط و تحلیل بافت نرم.

• تحلیل استخوان فک پس از کشیدن دندان‌ها ⇒ کاهش حجم قوس، تغییر بستر و افت سیل.

• تجمع پلاک میکروبی و ژنژیویت/پریودنتیت زیر پروتز ⇒ التهاب مزمن و عقب‌نشینی لثه.

• عوامل عمومی: افزایش سن، خشکی دهان، سیگار، دیابت ⇒ ترمیم بافتی ضعیف‌تر.

نتیجهٔ عملی:

با تنظیم علمی فیت، آموزش بهداشت دقیق پروتز، خارج‌کردن شبانه، و معاینات دوره‌ای می‌توان سرعت پس‌روی لثه را به‌طور معنادار کم کرد. شناخت همین علل، پایهٔ مدیریت مؤثر تحلیل لثه و دندان مصنوعی است.

علت‌های اصلی تحلیل لثه در افرادی که دندان مصنوعی دارند

شناخت علت‌ها مهم‌ترین گام برای پیشگیری و درمان تحلیل لثه و دندان مصنوعی است. موارد زیر شایع‌ترین دلایل این وضعیت هستند که هرکدام نقش مهمی در عقب‌نشینی لثه، تحلیل استخوان آلوئولار و ناپایداری پروتز دارند:

• فشار نامناسب پروتز بر بافت لثه: وقتی پروتز دقیق فیت نشده باشد، نیرو به‌صورت نقطه‌ای وارد می‌شود و باعث تحریک مداوم، التهاب لثه و در نهایت تحلیل بافت نرم می‌شود.

• تحلیل استخوان فک پس از کشیدن دندان‌ها: با از‌دست‌رفتن دندان، جذب تدریجی استخوان آغاز می‌شود؛ این تحلیل استخوان آلوئولار حجم قوس فک را کاهش داده و لثه را بدون پشتیبان رها می‌کند.

• بهداشت نامناسب و تجمع پلاک دندانی: وجود پلاک و باکتری زیر پروتز باعث التهاب مزمن، ژنژیویت و در نهایت پریودنتیت می‌شود که به پس‌روی لثه سرعت می‌بخشد.

• بیماری‌های لثه: بیماری‌هایی مانند پریودنتیت و ژنژیویت در صورت عدم درمان، باعث تخریب بافت پریودنتال و تسریع تحلیل لثه و دندان مصنوعی می‌شوند.

• افزایش سن و تغییرات هورمونی: با افزایش سن، ظرفیت بازسازی بافت کاهش می‌یابد و لثه بیشتر مستعد تحلیل تدریجی فک و پس‌روی می‌شود.

• عادات غلط مثل سیگار کشیدن: سیگار جریان خون لثه را کاهش داده و روند ترمیم را مختل می‌کند و خطر عقب‌نشینی لثه را چند برابر می‌سازد.

با شناسایی و کنترل این عوامل می‌توان روند تحلیل لثه و دندان مصنوعی را به‌طور چشمگیری کاهش داد و سلامت لثه و ثبات پروتز را حفظ کرد.

نشانه‌ها و علائم هشداردهنده تحلیل لثه در کنار دندان مصنوعی

در تحلیل لثه و دندان مصنوعی چند علامت زودرس، هشدارِ آسیب به بافت پریودنتال و شروع عقب‌نشینی لثه است:

• کوتاه‌تر به‌نظر رسیدن دندان‌ها: نمایان‌شدن بیشتر ریشه به‌دلیل پس‌روی لثه و تحلیل بافت نرم؛ نیاز به ارزیابی فیت و نقاط فشار.

• حساسیت یا درد لثه هنگام جویدن: فشار نقطه‌ای پروتز و میکروحرکت باعث التهاب لثه می‌شود؛ تنظیم پروتز یا استفاده از لاینر نرم کمک‌کننده است.

• لق‌شدن و جابجایی پروتز: کاهش سیل و ثبات به‌علت تحلیل استخوان فک/آلوئولار؛ معمولاً ری‌لاین یا تعویض پروتز لازم است.

• خون‌ریزی یا بوی بد دهان: تجمع پلاک دندانی و ژنژیویت که می‌تواند به پریودنتیت پیشروی کند؛ بهداشت دقیق پروتز و خارج‌کردن شبانه ضروری است.

• احساس خالی‌شدن زیر پروتز: کاهش حجم بستر به‌علت تحلیل تدریجی فک؛ نشانهٔ نیاز به ری‌لاین و بازطراحی تماس‌های بافتی.

اگر یکی از این نشانه‌ها را دارید، برای پیشگیری از پیشرفت تحلیل لثه و دندان مصنوعی معاینهٔ تخصصی و تنظیم پروتز را جدی بگیرید.

تحلیل طبیعی لثه بعد از استفاده از دندان مصنوعی چقدر است؟

یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های افرادی که از دندان مصنوعی استفاده می‌کنند این است که نمی‌دانند تحلیل لثه و دندان مصنوعی تا چه حد طبیعی است و از کِی باید نگران شوند. واقعیت این است که کمی عقب‌نشینی لثه در ماه‌های اول، امری طبیعی و قابل پیش‌بینی‌ست.

بعد از کشیدن دندان‌ها، بدن شروع به ترمیم می‌کند و در این فرایند ممکن است حدود ۰.۵ تا ۱ میلی‌متر از بافت لثه و استخوان فک کاهش پیدا کند. این میزان معمولاً در ۶ ماه اول دیده می‌شود و اگر درد یا مشکلی همراهش نباشد، جای نگرانی نیست.

اما زمانی باید حساس شوید که تغییرات از حد معمول فراتر بروند. اگر احساس کردید پروتز لق شده، لثه‌تان حین جویدن یا مسواک زدن درد می‌گیرد، خون‌ریزی یا زخم دارید، یا حتی فرم صورت‌تان در حال تغییر است، این‌ها نشانه‌های تحلیل غیرطبیعی لثه هستند.

در این مرحله معمولاً فشار نادرست پروتز، تجمع پلاک دندانی یا شروع بیماری‌هایی مثل پریودنتیت در کار است و مراجعه به دندان‌پزشک ضرورت دارد.

تشخیص تفاوت بین تحلیل طبیعی و غیرطبیعی کمک می‌کند تا قبل از پیشرفت تحلیل لثه و دندان مصنوعی، اقدامات اصلاحی مثل تنظیم پروتز، درمان التهاب یا حتی بررسی گزینه‌هایی مانند ایمپلنت و اوردنچر را انجام دهید و از عوارض جدی جلوگیری کنید.

عوارض نادیده‌گرفتن تحلیل لثه در زمان استفاده از دندان مصنوعی

بی‌توجهی به تحلیل لثه و دندان مصنوعی فقط به لق شدن پروتز ختم نمی‌شود؛ این مشکل می‌تواند زنجیره‌ای از عوارض را به‌دنبال داشته باشد که درمان آن‌ها سخت‌تر و پرهزینه‌تر است:

• لق شدن و افتادن پروتز: با ادامه‌ی عقب‌نشینی لثه و تحلیل بافت نرم، لثه دیگر نمی‌تواند دندان مصنوعی را در جای خود نگه دارد و این یعنی پروتز هنگام صحبت یا جویدن لق می‌شود و عملکرد طبیعی دهان مختل خواهد شد.

• تسریع تحلیل استخوان فک: فشار نامناسب و بی‌ثباتی پروتز باعث تحلیل استخوان آلوئولار می‌شود. این روند تدریجی نه‌تنها ساختار فک را تضعیف می‌کند بلکه احتمال شکست در کاشت ایمپلنت‌های آینده را افزایش می‌دهد.

• افزایش خطر عفونت و بیماری‌های لثه: تجمع پلاک دندانی زیر پروتز و التهاب ناشی از آن می‌تواند به التهاب لثه و در مراحل پیشرفته‌تر به پریودنتیت منجر شود؛ بیماری‌ای که تخریب شدید بافت نگه‌دارنده را در پی دارد.

• تغییر فرم صورت و فرو رفتگی گونه‌ها: با تحلیل استخوان و از بین رفتن حمایت لثه، گونه‌ها فرو رفته و چهره پیرتر به‌نظر می‌رسد. این تغییرات ظاهری از مهم‌ترین دغدغه‌های افرادی‌ست که از دندان مصنوعی استفاده می‌کنند.

• پیچیده‌تر شدن کاشت ایمپلنت در آینده: ادامه‌ی تحلیل استخوان فک باعث می‌شود برای جایگزینی پروتز با ایمپلنت، به جراحی‌های پیشرفته مانند پیوند استخوان نیاز باشد که هزینه و زمان درمان را بالا می‌برد.

نادیده‌گرفتن تحلیل لثه و دندان مصنوعی به‌معنای به خطر انداختن سلامت دهان، زیبایی صورت و حتی کیفیت زندگی‌ست. تشخیص زودهنگام و درمان به‌موقع، کلید جلوگیری از این عوارض است.

تحلیل لثه چه تأثیری بر چهره و فرم صورت دارد؟

بیشتر افراد فکر می‌کنند تحلیل لثه و دندان مصنوعی فقط یک مشکل دهانی‌ست، اما واقعیت این است که این تغییر می‌تواند ظاهر صورت را هم به‌طور چشمگیری عوض کند.

وقتی لثه عقب‌نشینی می‌کند و استخوان فک به‌تدریج تحلیل می‌رود، پایه‌ای که بافت‌های صورت روی آن قرار دارند ضعیف‌تر می‌شود. این یعنی گونه‌ها کم‌کم فرو می‌روند، لب‌ها حالت اولیه‌ی خود را از دست می‌دهند و حتی فرم دهان و زاویه‌ی فک تغییر می‌کند.

در نتیجه، چهره پیرتر و خسته‌تر به‌نظر می‌رسد و حتی بهترین دندان مصنوعی هم دیگر مثل روز اول سر جایش نمی‌نشیند. خیلی از افرادی که دچار عقب‌نشینی لثه یا تحلیل استخوان فک شده‌اند، می‌گویند که صورتشان جمع‌تر شده و لبخندشان دیگر مثل قبل طبیعی نیست.

خبر خوب این است که اگر تحلیل در مراحل اولیه شناسایی شود، می‌توان با تنظیم پروتز، درمان التهاب، یا حتی استفاده از ایمپلنت و اوردنچر جلوی پیشرفت آن را گرفت. این کار نه‌تنها سلامت دهان شما را حفظ می‌کند، بلکه باعث می‌شود ظاهر صورت و لبخندتان هم جوان‌تر و طبیعی‌تر باقی بماند.

روش‌های تشخیص تحلیل لثه در بیماران دارای دندان مصنوعی

اگر از دندان مصنوعی استفاده می‌کنید و نگران تحلیل لثه و دندان مصنوعی هستید، تشخیص زودهنگام می‌تواند جلوی بسیاری از مشکلات مثل عقب‌نشینی لثه، تحلیل استخوان فک و حتی پریودنتیت را بگیرد. دندان‌پزشک یا پریودنتیست معمولاً با روش‌های زیر وضعیت لثه و بافت پریودنتال را ارزیابی می‌کند:

• معاینه‌ی دقیق لثه و پروتز: در این مرحله، پزشک ظاهر لثه را از نظر تحلیل بافت نرم، التهاب، زخم ناشی از فشار پروتز و نشانه‌های پس‌روی لثه بررسی می‌کند. همین معاینه ساده می‌تواند نشان دهد که آیا پروتز باعث فشار بیش‌ازحد شده یا خیر.

• عکس‌برداری رادیوگرافی (OPG): با یک تصویر کامل از فک، میزان تحلیل استخوان آلوئولار مشخص می‌شود. این عکس نشان می‌دهد که استخوان زیر پروتز چقدر تحلیل رفته و آیا بستر لثه هنوز توان نگه‌داری مناسب پروتز را دارد یا خیر.

• اندازه‌گیری عمق شیار پریودنتال: اگر عمق این شیار افزایش یافته باشد، می‌تواند نشانه‌ای از التهاب مزمن، تجمع پلاک دندانی و شروع پریودنتیت باشد که درمان فوری می‌طلبد.

انجام این بررسی‌ها کمک می‌کند تا تحلیل لثه و دندان مصنوعی در همان مراحل اولیه شناسایی شود و پیش از رسیدن به مرحله‌ی پیشرفته، با اقداماتی مثل تنظیم پروتز، درمان التهاب یا پیوند لثه جلوی پیشرفت آن گرفته شود.

درمان تحلیل لثه در کنار دندان مصنوعی

اگر دچار تحلیل لثه و دندان مصنوعی شده‌اید، نگران نباشید؛ روش‌های مؤثری برای توقف عقب‌نشینی لثه، بازسازی بافت پریودنتال و حتی پیشگیری از تحلیل استخوان فک وجود دارد. درمان‌ها به دو دسته‌ی غیرجراحی و جراحی تقسیم می‌شوند:

• تنظیم یا تعویض پروتز: اگر پروتز فشار زیادی به لثه وارد کند، باعث تحلیل بافت نرم و زخم می‌شود. دندان‌پزشک با تنظیم دقیق یا ساخت پروتز جدید می‌تواند فشار را یکنواخت کرده و جلوی پس‌روی لثه را بگیرد.

• رعایت بهداشت دهان و استفاده از دهان‌شویه ضدباکتری: حذف پلاک دندانی و کاهش التهاب، روند تحلیل را کند می‌کند و از بروز پریودنتیت جلوگیری می‌کند.

• درمان‌های لیزری: لیزر می‌تواند با تحریک خون‌رسانی و بازسازی بافت، روند ترمیم لثه را سرعت دهد و به کاهش عقب‌نشینی لثه کمک کند.

در موارد پیشرفته‌تر، درمان‌های جراحی پیشنهاد می‌شوند:

• پیوند بافت لثه (Gum Grafting): با استفاده از بافت سالم دهان، لثه تحلیل‌رفته بازسازی شده و حمایت بهتری از پروتز ایجاد می‌شود.

• بازسازی بافت نرم و سخت: اگر تحلیل استخوان آلوئولار شدید باشد، پیوند استخوان برای افزایش حجم فک انجام می‌شود.

• کاشت ایمپلنت: در صورت تحلیل زیاد، جایگزینی پروتز با ایمپلنت فشار را به‌طور طبیعی‌تری منتقل کرده و از تحلیل بیشتر جلوگیری می‌کند.

اقدام زودهنگام برای درمان تحلیل لثه و دندان مصنوعی می‌تواند جلوی عوارضی مثل لق شدن پروتز، تغییر فرم صورت و سخت شدن درمان‌های آینده را بگیرد.

نقش فناوری‌های نوین در کاهش تحلیل لثه

پیشرفت‌های جدید دندان‌پزشکی کمک زیادی به کنترل و حتی پیشگیری از تحلیل لثه و دندان مصنوعی کرده‌اند. این فناوری‌ها نه‌تنها باعث کاهش عقب‌نشینی لثه و تحلیل بافت نرم می‌شوند، بلکه راحتی و ماندگاری پروتز را هم افزایش می‌دهند:

• طراحی دیجیتال پروتز: با استفاده از اسکن سه‌بعدی و نرم‌افزارهای دقیق، پروتز به‌گونه‌ای ساخته می‌شود که فشار را به‌طور یکنواخت روی بافت پریودنتال پخش کند. این کار از ایجاد نقاط فشاری و تحلیل استخوان فک جلوگیری می‌کند و ثبات پروتز را بالا می‌برد.

• دندان‌های مصنوعی نرم و انعطاف‌پذیر: استفاده از مواد پیشرفته و انعطاف‌پذیر، اصطکاک و آسیب به لثه را کاهش می‌دهد و روند پس‌روی لثه را کند می‌کند. این نوع پروتزها برای افرادی که با درد یا زخم لثه مواجه‌اند گزینه‌ای عالی هستند.

• بیومتریال‌های سازگار با لثه: استفاده از مواد زیست‌سازگار جدید، التهاب و واکنش‌های بافتی را کاهش داده و مانع تجمع پلاک دندانی می‌شود. در نتیجه خطر پریودنتیت و تحلیل استخوان آلوئولار کمتر می‌شود.

به‌کارگیری این روش‌ها در ساخت پروتز می‌تواند نقش مهمی در کنترل تحلیل لثه و دندان مصنوعی داشته باشد و به حفظ سلامت دهان در بلندمدت کمک کند.

راه‌های پیشگیری از تحلیل لثه هنگام استفاده از دندان مصنوعی

پیشگیری از تحلیل لثه و دندان مصنوعی بسیار ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر از درمان آن است. با رعایت چند عادت روزمره می‌توان از عقب‌نشینی لثه، تحلیل استخوان فک و بروز پریودنتیت جلوگیری کرد:

• مسواک و نخ دندان روزانه: حتی با وجود پروتز هم باید لثه و بافت‌های اطراف آن را تمیز نگه دارید تا از تجمع پلاک دندانی و التهاب جلوگیری شود.

• شست‌وشوی منظم پروتز: دندان مصنوعی باید هر روز تمیز شود تا باکتری‌ها باعث التهاب لثه، زخم و تحلیل بافت نرم نشوند.

• مراجعه دوره‌ای به دندان‌پزشک: معاینه منظم باعث می‌شود کوچک‌ترین نشانه‌های پس‌روی لثه یا تحلیل استخوان آلوئولار به‌موقع تشخیص داده شوند و درمان ساده‌تری داشته باشند.

• تعویض پروتزهای قدیمی: پروتزهایی که بیش از ۵ تا ۷ سال استفاده شده‌اند معمولاً فشار نامناسبی به لثه وارد می‌کنند و روند تحلیل لثه و دندان مصنوعی را سرعت می‌بخشند.

• ترک سیگار و تغذیه‌ی مناسب: سیگار باعث کاهش خون‌رسانی و ضعف در بازسازی بافت پریودنتال می‌شود. در مقابل، تغذیه‌ی غنی از ویتامین C و D به تقویت لثه و پیشگیری از عقب‌نشینی لثه کمک می‌کند.

• بررسی گزینه‌های دائمی‌تر مانند ایمپلنت یا اوردنچر: اگر می‌خواهید از ریشه جلوی تحلیل استخوان فک و مشکلات ناشی از دندان مصنوعی سنتی را بگیرید، کاشت ایمپلنت یا استفاده از اوردنچر می‌تواند بهترین انتخاب باشد. اوردنچر نوعی دندان مصنوعی مدرن است که به‌جای تکیه بر لثه، روی چند پایه ایمپلنت نصب می‌شود و به همین دلیل فشار را به‌طور طبیعی‌تری منتقل کرده، از تحلیل بافت نرم و پس‌روی لثه جلوگیری می‌کند و ثبات بسیار بالاتری دارد.

با رعایت این اصول ساده و در نظر گرفتن گزینه‌های پیشرفته‌تر، می‌توانید سلامت لثه را حفظ کنید، عمر پروتز را افزایش دهید و جلوی تحلیل لثه و دندان مصنوعی را تا حد زیادی بگیرید.

مراقبت‌های خانگی برای جلوگیری از تحلیل لثه در کنار دندان مصنوعی

همه‌ی راه‌حل‌ها برای جلوگیری از تحلیل لثه و دندان مصنوعی فقط در مطب دندان‌پزشک خلاصه نمی‌شوند؛ بخش مهمی از کنترل عقب‌نشینی لثه و حفظ سلامت استخوان فک به کارهایی برمی‌گردد که خودتان می‌توانید در خانه انجام دهید. این مراقبت‌های ساده و روزمره اگر به‌طور منظم انجام شوند، می‌توانند سرعت تحلیل را به‌طور چشمگیری کاهش دهند:

• ماساژ ملایم لثه: هر روز با انگشت تمیز یا مسواک نرم، لثه را به‌آرامی ماساژ دهید تا خون‌رسانی بهتر شود و توان بازسازی بافت افزایش یابد.

• دهان‌شویه آب نمک: شست‌وشوی دهان با آب نمک ولرم، التهاب را کاهش می‌دهد و از رشد باکتری‌ها و تجمع پلاک دندانی جلوگیری می‌کند.

• شست‌وشوی منظم دندان مصنوعی: پروتز را هر شب خارج و به‌خوبی تمیز کنید تا فشار و تحریک مداوم لثه کاهش یابد و احتمال التهاب لثه کمتر شود.

• تغذیه سرشار از ویتامین‌ها: مصرف ویتامین C و D به تقویت بافت لثه و پیشگیری از تحلیل بافت نرم کمک می‌کند. میوه‌های مرکباتی، سبزیجات برگ‌سبز و لبنیات را در رژیم روزانه بگنجانید.

• ترک سیگار: سیگار روند ترمیم لثه را کند می‌کند و باعث پس‌روی لثه و تحلیل استخوان آلوئولار می‌شود، پس حذف آن نقش مهمی در جلوگیری از تحلیل دارد.

این اقدامات ساده، اگر به‌طور مداوم انجام شوند، تأثیر زیادی در کنترل تحلیل لثه و دندان مصنوعی دارند و در کنار معاینات منظم می‌توانند لبخند شما را برای سال‌ها حفظ کنند.

مقایسه تحلیل لثه در دندان مصنوعی و ایمپلنت

بیشتر افرادی که از دندان مصنوعی معمولی استفاده می‌کنند، بعد از مدتی متوجه تحلیل لثه و دندان مصنوعی می‌شوند؛ یعنی لثه‌شان عقب می‌رود، پروتز لق می‌شود و حتی شکل صورت‌شان هم تغییر می‌کند.

دلیلش این است که دندان مصنوعی فقط روی لثه قرار می‌گیرد و فشار غذا خوردن را مستقیم به آن وارد می‌کند. این فشار مداوم باعث می‌شود لثه و استخوان زیرش کم‌کم از بین بروند و دهان دیگر نتواند مثل قبل پروتز را نگه دارد.

اما در ایمپلنت ماجرا کاملاً فرق دارد. ایمپلنت مثل ریشه‌ دندان طبیعی درون استخوان فک کاشته می‌شود و فشار را به‌جای لثه، به استخوان منتقل می‌کند. همین موضوع باعث می‌شود استخوان سالم بماند، لثه تحلیل نرود و ظاهر صورت هم حفظ شود. علاوه‌بر این، ایمپلنت ثابت‌تر و راحت‌تر است و خبری از لق شدن، زخم شدن لثه یا افتادن دندان مصنوعی نیست.

اگر مدت‌هاست از پروتز استفاده می‌کنید و از عقب رفتن لثه و لق شدن آن خسته‌اید، تبدیل دندان مصنوعی به ایمپلنت یا استفاده از اوردنچر (دندان مصنوعی‌ای که روی چند پایه ایمپلنت محکم می‌شود) می‌تواند جلوی ادامه‌ی تحلیل لثه و دندان مصنوعی را بگیرد و لبخند شما را سال‌ها سالم نگه دارد.

کدام گزینه برای من بهتر است: دندان مصنوعی یا ایمپلنت یا اوردنچر؟

یکی از مهم‌ترین تصمیم‌هایی که افراد بعد از تجربه‌ی تحلیل لثه و دندان مصنوعی می‌گیرند این است که آیا باید همچنان از پروتز سنتی استفاده کنند یا به سراغ روش‌های پیشرفته‌تری مثل ایمپلنت یا اوردنچر بروند. برای انتخاب درست، مقایسه‌ی ویژگی‌های هر روش از نظر ماندگاری، راحتی، هزینه و تأثیر آن بر عقب‌نشینی لثه و تحلیل استخوان فک ضروری‌ست.

در جدول زیر می‌توانید تفاوت‌های اصلی این روش‌ها را ببینید:

اگرچه دندان مصنوعی سنتی گزینه‌ی اقتصادی‌تری به‌نظر می‌رسد، اما احتمال تحلیل لثه، لق شدن و نیاز به تعویض مداوم در آن بالاست.

ایمپلنت با وجود هزینه‌ی اولیه‌ی بیشتر، ماندگاری بالاتر، جلوگیری از تحلیل استخوان آلوئولار و راحتی بسیار بیشتری دارد. اوردنچر هم می‌تواند انتخابی میانه باشد که بسیاری از مشکلات تحلیل لثه و دندان مصنوعی را رفع کرده و در عین حال هزینه‌ی کمتری نسبت به ایمپلنت کامل دارد.

پرسش‌های پرتکرار درباره تحلیل لثه و دندان مصنوعی

۱. آیا تحلیل لثه باعث افتادن دندان مصنوعی می‌شود؟

بله. وقتی عقب‌نشینی لثه و تحلیل استخوان فک پیشرفت کند، پروتز دیگر تکیه‌گاه محکمی ندارد و ممکن است هنگام صحبت یا جویدن لق شود یا بیفتد.

۲. آیا می‌توان لثه تحلیل‌رفته را ترمیم کرد؟

در بسیاری از موارد بله. با روش‌هایی مثل پیوند بافت لثه، استفاده از لیزر برای تحریک بازسازی و حتی جایگزینی پروتز با اوردنچر می‌توان روند تحلیل را متوقف یا بافت را تا حدی بازسازی کرد.

۳. چه مدت بعد از استفاده از دندان مصنوعی تحلیل لثه شروع می‌شود؟

زمان آن در افراد متفاوت است اما معمولاً از ۶ ماه تا ۲ سال پس از استفاده مداوم از پروتز، نشانه‌های پس‌روی لثه و تحلیل بافت نرم ظاهر می‌شوند؛ معاینه‌ی دوره‌ای می‌تواند این روند را زود تشخیص دهد.

۴. آیا لیزر می‌تواند تحلیل لثه را درمان کند؟

بله. درمان با لیزر یکی از روش‌های نوین است که با افزایش خون‌رسانی و تحریک سلول‌های ترمیمی، به بازسازی بافت پریودنتال کمک می‌کند و روند تحلیل لثه و دندان مصنوعی را کند می‌سازد.

۵. آیا ایمپلنت می‌تواند جلوی تحلیل لثه را بگیرد؟

بله. ایمپلنت فشار جویدن را مستقیماً به استخوان منتقل می‌کند و مانع تحلیل استخوان آلوئولار می‌شود. همین موضوع باعث می‌شود لثه سالم بماند و دیگر با مشکلاتی مثل لق شدن یا افتادن پروتز روبه‌رو نشوید.

نتیجه‌گیری تحلیل لثه و دندان مصنوعی

تحلیل لثه و دندان مصنوعی مشکلی نیست که بتوان آن را نادیده گرفت یا پشت گوش انداخت؛ چون هرچه زودتر شناسایی و درمان شود، هم درمان ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر است و هم از عوارضی مثل لق شدن پروتز، تغییر فرم صورت و درد لثه جلوگیری می‌شود.

اگر هنگام استفاده از دندان مصنوعی نشانه‌هایی مثل عقب رفتن لثه، زخم یا بوی بد دهان را دیدید، حتماً هرچه سریع‌تر برای معاینه‌ی تخصصی به دندان‌پزشک مراجعه کنید تا وضعیت لثه و استخوان فک شما بررسی شود.

با رعایت بهداشت دهان، تنظیم منظم پروتز و بررسی‌های دوره‌ای می‌توانید روند تحلیل لثه و دندان مصنوعی را تا حد زیادی کنترل کنید.

و اگر به‌دنبال راه‌حلی دائمی‌تر هستید که جلوی تحلیل لثه را بگیرد و لبخندتان را سال‌ها سالم نگه دارد، بهتر است درباره‌ی کاشت ایمپلنت یا استفاده از اوردنچر با دندان‌پزشک مشورت کنید. انتخاب درست امروز شما می‌تواند از درمان‌های پیچیده و پرهزینه‌ی فردا جلوگیری کند.