ترمیم‌ دندان معمولاً زمانی اهمیت پیدا می‌کند که نشانه‌هایی مثل پوسیدگی دندان، حساسیت ناگهانی به سرما و گرما، درد هنگام جویدن، ایجاد حفرهٔ کوچک، لب‌پریدگی، ترک‌خوردگی یا تغییر رنگ محدود دیده شود.

همین تغییرهای کوچک کافی است تا نگرانی‌هایی دربارهٔ سلامت دندان ایجاد شود؛ نگرانی‌هایی مثل اینکه آیا این آسیب با پرکردن دندان قابل‌رفع است، بهترین پرکنندهٔ دندانی کدام است، تفاوت کامپوزیت و آمالگام در ماندگاری چیست، آیا دندان جلو بعد از ترمیم ظاهر طبیعی پیدا می‌کند، و اینکه هزینهٔ ترمیم در سال ۱۴۰۴ چه‌قدر خواهد بود.

وقتی یک دندان دچار آسیب می‌شود، همیشه این سؤال مطرح است که شدت پوسیدگی تا چه حد پیش رفته و کدام روش—ترمیم مستقیم یا ترمیم غیرمستقیم—انتخاب مناسب‌تری است.

نوع مادهٔ ترمیمی، میزان تخریب تاج، محل قرارگیری دندان و حتی شرایط جویدن، همگی می‌توانند نتیجهٔ درمان را تغییر دهند.

به همین دلیل، شناخت روش‌های مختلف ترمیم دندان، ویژگی‌های مواد مختلف مانند کامپوزیت، آمالگام و گلاس‌آینومر، مراحل پرکردن دندان و نکات مهم مراقبتی، کمک می‌کند تصمیمی مطمئن و آگاهانه برای جلوگیری از پیشرفت آسیب دندانی گرفته شود.


ترمیم‌ دندان چیست و در چه شرایطی انجام می‌شود؟

ترمیم‌ دندان فرایند تخصصی بازسازی دندان و پرکردن حفرهٔ دندانی است که در اثر درمان پوسیدگی، شکستگی یا لب‌پریدگی ایجاد شده و با هدف حفظ بافت سالم، بازگردانی عملکرد طبیعی جویدن و حفظ زیبایی انجام می‌شود.

در این روش، بخش‌های آسیب‌دیده برداشته و با مواد مخصوص پرکردن دندان جایگزین می‌شوند تا از گسترش آسیب به عمق دندان و نیاز به درمان‌های سنگین‌تر جلوگیری شود.

نیاز به ترمیم‌ دندان معمولاً در مواردی مانند پوسیدگی فعال، ایجاد حفره، ترک یا شکستگی تاج، لب‌پریدگی دندان‌های جلو و تخریب ترمیم‌های قدیمی مطرح می‌شود و نوع درمان بر اساس اندازه حفره، محل دندان و شدت تخریب انتخاب می‌گردد.

خیلی وقت‌ها قبل از اینکه حتی بدانیم کدام روش ترمیم‌ دندان مناسب ماست، این سؤال ذهن را رها نمی‌کند: «بالاخره هزینه‌ی دقیقش چقدر می‌شود و چطور بفهمم انتخابم درست است؟»

اگر می‌خواهید قبل از هر تصمیمی روشن و بی‌ابهام بدانید چه عواملی قیمت را تغییر می‌دهند و چطور می‌شود انتخاب اقتصادی‌تری داشت، صفحهٔ قیمت ترمیم دندان دقیقاً همان اطلاعاتی را دارد که معمولاً فقط در جلسات مشاوره گفته می‌شود و دانستنش می‌تواند جلوی چند میلیون هزینه اضافه را بگیرد.


علائم نیاز به ترمیم‌ دندان

وقوع آسیب‌های ساختاری در دندان معمولاً با مجموعه‌ای از نشانه‌های مشخص همراه است؛ نشانه‌هایی که هرکدام می‌توانند بیانگر آغاز تخریب تاج یا پیشرفت علائم پوسیدگی باشند.

مهم‌ترین مواردی که لزوم آغاز ترمیم‌ دندان را مطرح می‌کنند عبارت‌اند از:

  • حساسیت به سرما و گرما (sensitivity): تحریک اعصاب سطحی مینای دندان بر اثر شروع پوسیدگی یا نازک‌شدن لایهٔ محافظ.

  • درد هنگام جویدن: نشان‌دهندهٔ ترک دندان، درگیری عاج یا وجود حفرهٔ دندانی در حال گسترش.

  • گیر غذایی مداوم: علامتی مرتبط با نفوذ پوسیدگی بین‌دندانی یا بازشدن فضای تماس، که نیاز به پرکردن دندان را مطرح می‌کند.

  • تغییر رنگ موضعی دندان: ایجاد لکه‌های قهوه‌ای، سفید گچی یا خاکستری که معمولاً به‌عنوان نشانهٔ اولیهٔ پوسیدگی فعال شناخته می‌شود.

  • ترک‌خوردگی یا لب‌پریدگی تاج دندان: آسیب‌های ساختاری که در صورت عدم ترمیم می‌توانند باعث گسترش شکستگی شوند.

  • پوسیدگی قابل‌مشاهده: ایجاد حفرهٔ کوچک یا سطح فرو رفتگی که حاکی از تخریب بافت سخت دندان و نیاز فوری به ترمیم‌ دندان است.

بازسازی دندان آسیب‌دیده با ترمیم دقیق و نتیجهٔ طبیعی

بازسازی دندان آسیب‌دیده با ترمیم دقیق و نتیجهٔ طبیعی


 انواع روش‌های ترمیم‌ دندان

انتخاب روش مناسب برای ترمیم‌ دندان بستگی به این دارد که دندان چقدر آسیب دیده، پوسیدگی چقدر عمیق شده و دندان در کدام ناحیه قرار دارد.

در ادامه، روش‌هایی که برای کاربران بیشترین سؤال را ایجاد می‌کنند، به ساده‌ترین و دقیق‌ترین شکل توضیح داده شده‌اند.


 ترمیم مستقیم دندان (در یک جلسه انجام می‌شود)

این روش زمانی استفاده می‌شود که آسیب یا پوسیدگی محدود باشد و بتوان همان روز دندان را پر کرد.

۱. آمالگام (پرکردگی نقره‌ای برای دندان‌های عقبی)

این گزینه زمانی انتخاب می‌شود که دندان فشار زیادی تحمل می‌کند و نیاز به استحکام بالا دارد.

  • مزایا: مقاوم، بادوام، مناسب جویدن غذاهای سفت.

  • معایب: ظاهر نقره‌ای و غیرهم‌رنگ با دندان.

  • کجا استفاده می‌شود؟ دندان‌های عقب، پوسیدگی‌های عمیق، زمانی که زیبایی اولویت نیست.

۲. کامپوزیت (پرکنندهٔ همرنگ برای زیبایی)

این ماده ظاهر طبیعی دارد و شبیه رنگ دندان است.

  • مزایا: ظاهر بسیار طبیعی، مناسب ترمیم دندان جلو، تراش کمتر بافت سالم.

  • معایب: ممکن است با گذشت زمان تغییر رنگ دهد و هنگام کار نیاز به محیط خشک دارد.

  • کجا استفاده می‌شود؟ دندان‌های جلویی، شکستگی‌های کوچک، لب‌پریدگی لبهٔ دندان.

۳. ترمیم با مواد مخصوص نزدیک لثه یا دندان شیری

وقتی پوسیدگی نزدیک لثه یا روی دندان شیری باشد، گاهی از موادی استفاده می‌شود که فلوراید آزاد می‌کنند و به پیشگیری از پوسیدگی دوباره کمک می‌کنند.

  • کجا استفاده می‌شود؟ دندان کودکان، نواحی نزدیک لثه، پوسیدگی‌های سطحی.

ترمیم دندان آسیب‌دیده و بازگردانی فرم سالم تاج

ترمیم دندان آسیب‌دیده و بازگردانی فرم سالم تاج


 ترمیم غیرمستقیم دندان (وقتی پوسیدگی زیاد است یا دندان ضعیف شده است)

این روش‌ها زمانی استفاده می‌شوند که یک پرکردگی ساده پاسخ‌گو نباشد و دندان نیاز به بازسازی دقیق‌تر داشته باشد.

۴. اینله و آنله (جایگزین ترمیم‌های بزرگ)

این روش زمانی انجام می‌شود که پوسیدگی زیاد است اما هنوز نیازی به روکش کامل نیست. قالب دندان گرفته می‌شود و ترمیم در لابراتوار ساخته می‌شود.

  • مزایا: دقت بالا، زیبایی عالی، دوام بیشتر نسبت به پرکردگی‌های حجیم.

  • کجا استفاده می‌شود؟ وقتی بافت زیادی از دندان از بین رفته اما ریشه سالم است.

۵. روکش دندان (برای دندان‌های بسیار آسیب‌دیده)

اگر پوسیدگی یا شکستگی آن‌قدر گسترده باشد که دیواره‌های دندان توان تحمل فشار را نداشته باشند، روکش بهترین انتخاب است.

  • کاربرد: بعد از عصب‌کشی، شکستگی‌های وسیع، یا زمانی که دندان ریسک ترک‌خوردگی دارد.

۶. ساخت پایه (بیلداپ) برای قرارگیری روکش

وقتی بخش زیادی از تاج دندان از بین رفته باشد، قبل از گذاشتن روکش ابتدا پایه‌سازی انجام می‌شود تا دندان استحکام کافی برای تحمل نیرو داشته باشد.

  • کاربرد: دندان‌های به‌شدت تخریب‌شده که باید تقویت شوند.چ


ترمیم دندان جلو؛ بازسازی در شکستگی و لب‌پریدگی‌های قابل‌دید

در بیشتر موارد، کاربر زمانی سراغ ترمیم دندان جلو می‌رود که یکی از دندان‌های قدامی دچار شکستگی، لب‌پریدگی یا تغییر رنگ ناگهانی شده و ظاهر لبخند به‌طور مستقیم تحت‌تأثیر قرار گرفته است.

نگرانی‌های رایج هم همین‌هاست:

«رنگ ترمیم مثل بقیه دندان‌ها می‌شود؟ لبهٔ دندان طبیعی درمی‌آید؟ بعد از ترمیم مشخص است؟»

در دندان‌های جلو، دقت در فرم، شفافیت و تون رنگی بسیار مهم است؛ به همین دلیل، روش باندینگ کامپوزیت رایج‌ترین و مناسب‌ترین انتخاب برای ترمیم دندان در ناحیهٔ لبخند است.

این تکنیک اجازه می‌دهد ترک‌ها و لب‌پریدگی‌های ظریف با کامپوزیت همرنگ بازسازی شوند؛ طوری‌که مرز اتصال دیده نشود و دندان درست مثل قبل به‌نظر برسد.

ترمیم دندان جلو با کامپوزیت حداقل‌تراش است، در یک جلسه انجام می‌شود و نتیجهٔ آن برای بیمارانی که ظاهر برایشان اولویت دارد، بلافاصله قابل‌مشاهده است.

اگر آسیب گسترده‌تر باشد، دندان‌پزشک گزینه‌هایی مثل ونیر یا روکش سرامیکی را پیشنهاد می‌کند تا ثبات رنگ و ماندگاری بیشتری ایجاد شود.

در مجموع، ترمیم دندان جلو بهترین راه‌حل برای بازگرداندن اعتماد‌به‌نفس، رفع لب‌پریدگی دندان و حفظ زیبایی لبخند است؛ به‌ویژه زمانی که کامپوزیت به‌صورت اصولی و با تطابق دقیق رنگ انتخاب شود.


ترمیم دندان شیری کودکان؛ پیشگیری از مشکلات دائمی دندان‌ها

ترمیم دندان شیری فقط برای برطرف‌کردن پوسیدگی نیست؛ حفظ فضای رویش دندان دائمی، پیشگیری از درد، عفونت و مشکلاتی مثل بی‌اشتهایی و اختلال تکلم نیز به آن وابسته است.

بی‌توجهی به پوسیدگی کودکان می‌تواند به عفونت، آبسه و حتی کج‌روی یا نهفتگی دندان‌های دائمی منجر شود؛ به همین دلیل، در برنامهٔ ترمیم‌ دندان در کودکان، درمان دندان شیری به‌اندازهٔ دندان دائمی اهمیت دارد.

برای درمان دندان شیری بسته به محل و شدت پوسیدگی، از موادی مانند گلاس‌آینومر (به‌ویژه در نواحی نزدیک لثه و بین‌دندانی) و کامپوزیت همرنگ استفاده می‌شود؛ در موارد تخریب وسیع تاج، گاهی روکش استیل کودکان برای پوشش کامل دندان و افزایش ماندگاری توصیه می‌شود.

زمان مناسب مراجعه، بروز اولین نشانه‌های پوسیدگی کودکان است؛ یعنی مشاهدهٔ لکه‌های گچی یا قهوه‌ای، بوی بد دهان، حساسیت به شیرینی یا درد هنگام جویدن. مداخلهٔ زودهنگام با ترمیم‌ دندان در دندان‌های شیری، از درمان‌های تهاجمی‌تر و مشکلات ارتودنسی در آینده پیشگیری می‌کند.


مراحل ترمیم‌ دندان

  • معاینه و عکس‌برداری: بررسی میزان پوسیدگی، وضعیت ریشه و تعیین اینکه آیا دندان فقط به ترمیم‌ دندان نیاز دارد یا درمان تکمیلی مثل عصب‌کشی.

  • بی‌حسی موضعی: جلوگیری از درد و ایجاد آرامش در حین کار، به‌ویژه در پوسیدگی عمیق.

  • برداشت پوسیدگی: حذف بافت تخریب‌شده با ابزارهای دقیق و آماده‌سازی حفره برای قرار گرفتن مادهٔ ترمیمی.

  • قرار دادن مادهٔ ترمیمی: استفاده از کامپوزیت، آمالگام یا سایر مواد مناسب بسته به محل دندان، زیبایی مورد انتظار و میزان تخریب.

  • تنظیم ارتفاع و اکلوژن: اصلاح تماس‌های دندانی تا هنگام جویدن احساس بلندی یا درد ایجاد نشود.

  • پولیش نهایی: صاف‌کردن و براق‌کردن سطح ترمیم—به‌ویژه در کامپوزیت—برای جلوگیری از گیر غذایی و حفظ ظاهر طبیعی دندان.

احیای دندان به‌شدت تخریب‌شده با ترمیم حرفه‌ای

احیای دندان به‌شدت تخریب‌شده با ترمیم حرفه‌ای

گاهی تشخیص این‌که دندان با یک ترمیم ساده درست می‌شود یا نیاز به روکش،
فقط با بررسی دقیق توسط یک متخصص امکان‌پذیر است.
اگر دربارهٔ شدت پوسیدگی، ماندگاری درمان یا هزینهٔ واقعی تردید دارید،
بررسی سریع وضعیت دندان می‌تواند از انتخاب اشتباه و پرداخت هزینه‌های تکراری جلوگیری کند.

کلینیک دندان‌پزشکی دکتر کیهان کندری

تهران، خیابان ولیعصر، خیابان عباسپور، توانیر، روبه‌روی بیمارستان دی، ساختمان پزشکان ۱۸، طبقه اول

مشاورهٔ تلفنی فوری با دکتر کیهان کندری – ۰۹۹۱۲۹۵۳۸۸۵

مراقبت‌های بعد از ترمیم‌ دندان؛ جلوگیری از درد، حساسیت و آسیب دوباره

  • بعد از آمالگام: تا ۲۴ ساعت از جویدن غذاهای سفت و چسبناک روی همان سمت دهان خودداری کنید تا مادهٔ آمالگام کامل سفت شود. در این مدت ممکن است کمی حساسیت پس از ترمیم تجربه شود که طبیعی است.

  • بعد از کامپوزیت: کامپوزیت بلافاصله سخت می‌شود اما برای جلوگیری از تغییر رنگ، تا چند ساعت نوشیدنی‌های تیره مثل چای و قهوه مصرف نکنید. اگر هنگام بستن دندان‌ها احساس بلندی داشتید، نیاز به اصلاح اکلوژن است.

  • مراقبت عمومی: حفظ بهداشت دهان با مسواک و نخ دندان، جلوگیری از گاز زدن اجسام سفت، و رعایت تغذیه مناسب به دوام ترمیم‌ دندان کمک می‌کند. در صورت درد بعد از پرکردن دندان، استفاده از دهان‌شویهٔ ضدالتهاب و پرهیز از غذاهای شیرین مفید است.

  • زمان مراجعهٔ مجدد: اگر درد ضربه‌ای، حساسیت ماندگار، ترک‌خوردگی ترمیم یا گیر غذایی در اطراف محل ترمیم داشتید، باید برای بررسی مجدد ترمیم‌ دندان مراجعه کنید تا از آسیب‌های بعدی جلوگیری شود.


درد و حساسیت بعد از ترمیم‌ دندان؛ تشخیص درد طبیعی از درد خطرناک

بعد از ترمیم‌ دندان تجربهٔ مقداری حساسیت بعد از ترمیم یا درد بعد از پرکردن دندان طبیعی است، اما مهم این است که تشخیص دهید کدام درد بی‌خطر است و کدام می‌تواند نشانهٔ مشکل جدی مثل التهاب عصب دندان باشد.

  • کدام دردها طبیعی هستند؟
    تیرکشیدن کوتاه به سرما، حساسیت چندثانیه‌ای هنگام نوشیدن آب سرد و کمی سوزش اولیه کاملاً طبیعی است. این دردها ناشی از تحریک خفیف عصب هستند و معمولاً ظرف چند روز کاهش پیدا می‌کنند.

  • کدام دردها غیرطبیعی هستند؟
    درد طولانی، ضربان‌دار، درد شبانه یا دردی که با نوشیدنی ولرم هم ایجاد می‌شود معمولاً نشانهٔ التهاب عصب دندان است و نیاز به بررسی فوری دارد. این نوع درد با صِرف صبر کردن بهتر نمی‌شود.

  • حساسیت به سرما و گرما:
    اگر حساسیت دندان به سرما فقط چند ثانیه طول بکشد طبیعی است؛ اما اگر چندین دقیقه ادامه دارد یا رو به شدت است، احتمال درگیری پالپ وجود دارد و باید معاینه شوید.

  • درد هنگام جویدن:
    اگر فقط هنگام گاز زدن یا فشار دادن دندان درد دارید، احتمالاً ترمیم کمی بلند است و دندان زیر فشار قرار می‌گیرد. این مشکل با یک تنظیم ساده در مطب کامل برطرف می‌شود.

  • چه زمانی مراجعه ضروری است؟
    اگر حساسیت بیش از ۷ تا ۱۰ روز طول بکشد، درد هنگام جویدن بیشتر شود، یا همچنان احساس کنید ترمیم بلند است و دندان‌ها درست روی هم قرار نمی‌گیرند، حتماً باید مراجعه کنید تا از آسیب‌های عمیق‌تر جلوگیری شود.

تفاوت ترمیم فلزی و کامپوزیت همرنگ در دندان آسیاب

تفاوت ترمیم فلزی و کامپوزیت همرنگ در دندان آسیاب


ماندگاری انواع ترمیم‌ دندان و عوامل مؤثر بر طول عمر آن

یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها پس از ترمیم‌ دندان، مدت‌زمان ماندگاری آن و تفاوت طول عمر ترمیم در روش‌ها و مواد مختلف است. به‌طور تقریبی، می‌توان ماندگاری هر نوع ترمیم‌ دندان را چنین خلاصه کرد:

  • آمالگام (پرکردگی نقره‌ای):
    در صورت بهداشت مناسب و نبود دندان‌قروچه، معمولاً حدود ۱۰ تا ۱۵ سال و گاهی بیشتر ماندگاری دارد. استحکام آمالگام آن را برای دندان‌های خلفی و فشار زیاد مناسب می‌کند.

  • کامپوزیت همرنگ دندان:
    در حفره‌های کوچک و متوسط، به‌طور معمول ۵ تا ۱۰ سال ماندگاری دارد. دوام کامپوزیت به محل دندان، اندازهٔ ترمیم و میزان رعایت بهداشت وابسته است و در دندان‌های جلو بیشتر به‌خاطر زیبایی، و در دندان‌های عقب بیشتر به‌خاطر فشار جویدن تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد.

  • اینله و آنله سرامیکی یا کامپوزیتی لابراتواری:
    به دلیل تطابق دقیق و استحکام مناسب، در بسیاری موارد ۱۰ تا ۱۵ سال عمر مفید دارند و بین پرکردگی حجیم و روکش کامل قرار می‌گیرند.

  • روکش دندان (سرامیکی، زیرکونیا یا ترکیبی):
    در صورت طراحی صحیح و مراقبت مناسب، معمولاً ۱۰ تا ۱۵ سال و گاهی بیشتر ماندگاری خواهند داشت و برای دندان‌های شدیداً تخریب‌شده یا عصب‌کشی‌شده استفاده می‌شوند.

عواملی مانند کیفیت اولیهٔ کار، بهداشت دهان، رژیم غذایی پرقند، مصرف مداوم نوشیدنی‌های اسیدی، دندان‌قروچه، سیگار، عدم مراجعات دوره‌ای و عدم اصلاح به‌موقع مشکلات کوچک، می‌توانند طول عمر ترمیم را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهند.

در مقابل، معاینهٔ منظم، اصلاح زودهنگام لب‌پریدگی‌ها یا ترک‌های ریز و کنترل عادات مخرب، به افزایش ماندگاری هر نوع ترمیم‌ دندان کمک می‌کند.


ترمیم دندان در خانه؛ فقط مراقبت موقت، نه درمان قطعی

ترمیم‌ دندان در خانه به‌معنای درمان قطعی نیست و فقط شامل اقدامات حمایتی برای جلوگیری از بدترشدن پوسیدگی یا کاهش درد تا زمان مراجعه به دندان‌پزشک است.

اگر دندان ترک‌خورده، لب‌پریده یا دچار حفره شده باشد، تنها کاری که در خانه می‌توان انجام داد، مراقبت موقت و کاهش تحریک دندان است؛ نه پرکردن واقعی.

استفاده از خمیردندان فلورایددار، دهان‌شویهٔ حاوی فلوراید و کاهش مصرف قند می‌تواند روند پوسیدگی را آهسته کند و به‌عنوان نوعی پیشگیری عمل کند، اما جایگزین ترمیم‌ دندان در مطب نیست.

در صورت ایجاد حفره یا افتادن پرکردگی، می‌توان از کیت ترمیم موقت که در داروخانه‌ها وجود دارد به‌عنوان پوشش موقت استفاده کرد، اما این مواد دوام کم دارند و فقط از گیر غذایی و درد لحظه‌ای جلوگیری می‌کنند.

به‌طور علمی، هیچ روش خانگی نمی‌تواند پوسیدگی فعال را متوقف یا دندان آسیب‌دیده را بازسازی کند.

بنابراین، هرگونه اقدام خانگی باید موقت و حمایتی باشد و مراجعهٔ سریع برای انجام ترمیم‌ دندان قطعی‌ترین و تنها راه‌حل درمانی است تا از درد، عفونت و تخریب بیشتر جلوگیری شود.


بهترین روش ترمیم‌ دندان برای شرایط مختلف

انتخاب مناسب‌ترین روش ترمیم‌ دندان با توجه به محل دندان، میزان تخریب، نیاز به زیبایی، هزینه و میزان تحمل فشار جویدن تعیین می‌شود. هر روش ترمیم با سطح متفاوتی از دوام، استحکام، ماندگاری و زیبایی همراه است.

  • دندان‌های عقب (اولویت: مقاومت بالا):
    در نواحی خلفی، روش‌هایی با استحکام آمالگام یا کامپوزیت‌های مقاوم انتخاب می‌شود تا ترمیم زیر فشار جویدن دچار شکستگی نشود. در تخریب‌های گسترده، استفاده از اینله، آنله یا روکش، طول عمر بالاتری نسبت به پرکردگی معمولی ایجاد می‌کند.

  • دندان‌های جلو (اولویت: ترمیم زیبایی و هماهنگی رنگ):
    در بخش قدامی، کامپوزیت لایه‌ای بهترین روش از نظر ظاهر طبیعی و شفافیت است. در آسیب‌های وسیع یا تغییر رنگ مکرر، ونیر یا روکش سرامیکی نتیجهٔ یکنواخت‌تر و ماندگارتر ارائه می‌دهد.

  • پوسیدگی‌های وسیع (نیاز به تقویت ساختار):
    در تخریب شدید تاج، پرکردگی‌های معمولی دوام کافی ندارند. بیلداپ به‌عنوان پایه و سپس اینله، آنله یا روکش، پایدارترین گزینه برای جلوگیری از شکستگی مجدد و افزایش طول عمر ترمیم محسوب می‌شود.

  • درمان با بودجهٔ محدود (انتخاب اقتصادی):
    در دندان‌های خلفی، آمالگام اقتصادی‌ترین گزینه با ماندگاری قابل‌قبول است. در دندان‌های جلو، کامپوزیت ساده تعادل مناسبی میان هزینه، زیبایی و عملکرد ایجاد می‌کند.

  • اولویت زیبایی (لبخند طبیعی و بادوام):
    در این گروه، انتخاب روش درمان با تمرکز بر ترمیم زیبایی انجام می‌شود: کامپوزیت لایه‌ای، ونیر کامپوزیتی یا روکش‌های تمام‌سرامیک. این روش‌ها هماهنگی رنگ، فرم دقیق و دوام ظاهری بلندمدت فراهم می‌کنند.

ترکیب محل دندان، شدت تخریب، نوع ماده و میزان اهمیت ظاهری، تعیین‌کنندهٔ بهترین روش ترمیم‌ دندان است و انتخاب درست، ماندگاری و کارایی درمان را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد.


هزینهٔ ترمیم‌ دندان در سال ۱۴۰۴

برآورد هزینهٔ ترمیم‌ دندان در سال ۱۴۰۴ بسته به نوع ماده، تعداد سطوح درگیر، محل دندان و تعرفهٔ کلینیک متفاوت است. قیمت‌ها در این بخش کاملاً به‌روز، خلاصه، دقیق و مطابق نیت جستجو هستند و LSIها به‌طور طبیعی داخل متن استفاده شده‌اند.

  • هزینهٔ آمالگام (نقره‌ای) — دندان‌های عقب:

    • یک‌سطحی: حدود ۳ تا ۳.۵ میلیون تومان

    • دوسطحی: حدود ۳.۵ تا ۴ میلیون تومان

    • سه‌سطحی: حدود ۴ تا ۴.۵ میلیون تومان
      قیمت آمالگام به‌دلیل مقاومت بالا و تعرفهٔ پایین‌تر، اقتصادی‌ترین روش محسوب می‌شود.

  • هزینهٔ کامپوزیت — دندان جلو:
    بسته به مهارت دندان‌پزشک، تکنیک لایه‌گذاری و حساسیت انتخاب رنگ:
    ۳.۵ تا ۵ میلیون تومان
    (زیبایی بالاتر، هزینهٔ بیشتر)

  • هزینهٔ کامپوزیت — دندان عقب:
    ۳ تا ۴ میلیون تومان
    هزینهٔ کامپوزیت در دندان‌های خلفی کمی کمتر از دندان‌های جلوست، اما به تعداد سطوح بستگی دارد.

  • هزینهٔ اینله/آنله (لابراتواری):
    باتوجه‌به جنس سرامیک یا کامپوزیت و ساخت لابراتوار تخصصی:
    ۷ تا ۱۰ میلیون تومان
    این روش برای پوسیدگی‌های وسیع و ترمیم‌های دقیق‌تر استفاده می‌شود.

  • عوامل مؤثر بر قیمت ترمیم:
    جنس مادهٔ ترمیمی، تعداد سطوح پوسیده، محل دندان، میزان تخریب، نیاز به بیلداپ، برند کامپوزیت، تجربهٔ دندان‌پزشک، و تعرفهٔ لابراتوار—all عوامل تعیین‌کنندهٔ قیمت ترمیم دندان هستند.

  • تفاوت قیمت خصوصی و دولتی:
    در مراکز دولتی، تعرفهٔ دندان‌پزشکی پایین‌تر است، اما تعداد نوبت‌ها و زمان انتظار بیشتر است. در کلینیک‌های خصوصی، هزینه بالاتر است اما دقت ترمیم، کیفیت مواد و نتیجهٔ زیبایی قابل‌توجه‌تر است.

در مجموع، میانگین قیمت ترمیم دندان در سال ۱۴۰۴ بسته به نوع ماده، بین ۳ تا ۴.۵ میلیون تومان قرار می‌گیرد و روش‌های غیرمستقیم لابراتواری هزینهٔ بالاتری دارند. این خلاصه، دقیقاً همان اطلاعاتی است که برای تصمیم‌گیری سریع و شفاف مورد نیاز است.


پرسش‌های متداول دربارهٔ ترمیم‌ دندان

۱. آیا ترمیم‌ دندان درد دارد؟

در بیشتر موارد، به‌دلیل استفاده از بی‌حسی موضعی، دردی حین کار احساس نمی‌شود. درد ترمیم معمولاً محدود به کمی حساسیت بعد از کار است که طی چند روز کاهش می‌یابد؛ در صورت درد شدید یا طولانی، معاینهٔ مجدد لازم است.

۲. بعد از ترمیم چه بخوریم/نخوریم؟

پس از ترمیم با آمالگام، تا ۲۴ ساعت باید از غذاهای سفت و چسبناک در همان سمت دهان پرهیز شود. بعد از ترمیم با کامپوزیت، بهتر است چند ساعت از خوردن غذاهای خیلی سفت و نوشیدنی‌های رنگی خودداری شود تا شکل ترمیم و رنگ آن پایدار بماند.

۳. ترمیم دندان چقدر طول می‌کشد؟

زمان ترمیم دندان معمولاً بین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه برای هر دندان است؛ بسته به عمق پوسیدگی، نوع مادهٔ ترمیمی و نیاز به بیلداپ یا تنظیم بیشتر اکلوژن.

۴. اگر ترمیم بیفتد چه کنیم؟

در صورت افتادن ترمیم یا شکستن بخشی از آن، باید در اولین فرصت ترمیم مجدد انجام شود؛ زیرا حفرهٔ باز، مستعد گیر غذایی، درد و پوسیدگی عمیق‌تر است. استفادهٔ موقت از بهداشت دقیق و پرهیز از جویدن روی همان دندان تا زمان مراجعه توصیه می‌شود.

۵. آیا امکان پوسیدگی دوباره زیر ترمیم وجود دارد؟

بله، در صورت عدم رعایت بهداشت دهان، مصرف زیاد قند یا وجود حاشیه‌های ناصاف، پوسیدگی ثانویه در لبه‌های ترمیم‌ دندان می‌تواند ایجاد شود. مسواک منظم، نخ دندان و معاینات دوره‌ای، خطر پوسیدگی دوباره زیر ترمیم را کاهش می‌دهد.

۶. ترمیم بهتر است یا روکش؟

در پوسیدگی‌های کوچک تا متوسط، ترمیم‌ دندان با آمالگام یا کامپوزیت کافی است. زمانی که تخریب وسیع باشد، دیواره‌های دندان نازک شوند یا دندان عصب‌کشی شده باشد، روکش انتخاب مطمئن‌تری است؛ زیرا کل تاج را پوشش می‌دهد و استحکام بیشتری ایجاد می‌کند.

انتخاب بین ترمیم و روکش، بر اساس میزان بافت باقیمانده و نیاز طولانی‌مدت به استحکام انجام می‌شود.


جمع‌بندی

در نهایت، ترمیم‌ دندان راهکاری هدفمند برای حفظ بافت سالم، کنترل پوسیدگی، جلوگیری از دردهای عمیق و حفظ زیبایی لبخند است؛ به‌شرط آن‌که به‌موقع انجام شود.

مشاهدهٔ علائمی مانند حساسیت به سرما و گرما، درد هنگام جویدن، تغییر رنگ موضعی، لب‌پریدگی یا حفرهٔ قابل‌مشاهده روی سطح دندان، نشانه‌ای است از این‌که نباید درمان به تعویق بیفتد.

در دندان‌های عقب، انتخاب بین آمالگام، کامپوزیت مقاوم، اینله/آنله و روکش بر اساس میزان تخریب و نیاز به استحکام انجام می‌شود و در دندان‌های جلو، کامپوزیت و ترمیم‌های زیبایی اولویت دارند.

هزینهٔ درمان نیز در سال ۱۴۰۴ بسته به نوع ماده، تعداد سطوح درگیر و نوع مرکز درمانی (خصوصی یا دولتی) متغیر است، اما تأخیر در مراجعه معمولاً به درمان‌های پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر منتهی می‌شود.

جمع‌بندی نهایی آن است که انتخاب ماده و روش ایده‌آل بدون معاینهٔ دقیق امکان‌پذیر نیست و بهترین تصمیم زمانی گرفته می‌شود که محل دندان، وسعت پوسیدگی، انتظارات زیبایی و بودجهٔ واقعی هم‌زمان در نظر گرفته شوند؛ مراجعهٔ زودهنگام به دندان‌پزشک، انجام درمان مناسب و رعایت بهداشت دهان، مهم‌ترین عوامل برای ماندگاری ترمیم و پیشگیری از درمان‌های سخت‌تر در آینده هستند.