ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان راه‌حلی است که دقیقاً به سؤالات و نگرانی‌های همیشگی شما درباره دندان‌های ازدست‌رفته پاسخ می‌دهد. احتمالاً بارها پیش آمده که هنگام جویدن غذا با دندان مصنوعی اذیت شده‌اید، یا از تغییر شکل چهره به‌دلیل تحلیل استخوان فک نگران بوده‌اید.

شاید حتی هنگام لبخند زدن، حس کرده‌اید زیبایی لبخندتان دیگر مثل گذشته نیست و این موضوع اعتماد‌به‌نفستان را پایین آورده است. ایمپلنت با استفاده از پایهٔ تیتانیومی که به‌طور کامل با استخوان فک جوش می‌خورد، نه‌تنها عملکرد طبیعی دندان را برمی‌گرداند، بلکه از تحلیل استخوان هم جلوگیری می‌کند و ظاهر صورت را ثابت نگه می‌دارد.

در این مقاله تمام آنچه باید درباره ایمپلنت دندان بدانید بررسی می‌شود: مراحل کاشت از جراحی تا قرارگیری تاج دندانی، مزایا و عوارض احتمالی، مراقبت‌های قبل و بعد، مقایسه با بریج و پروتز متحرک، طول عمر و دوام این روش، و حتی نکات مربوط به هزینه و عوامل مؤثر بر قیمت.

اگر به‌دنبال پاسخی روشن هستید که آیا ایمپلنت برای شرایط شما—مثل ابتلا به دیابت یا مصرف دخانیات—مناسب است یا خیر، یا می‌خواهید بدانید چه تفاوتی بین ایمپلنت فوری، دیجیتال یا مینی وجود دارد، این راهنما تمام جزئیات را به‌صورت علمی و شفاف در اختیارتان قرار می‌دهد تا بدون تردید بهترین تصمیم را برای آینده لبخندتان بگیرید.

اگر موضوع هزینه برایتان دغدغه است، پیشنهاد می‌کنیم ابتدا به [ایمپلنت قسطی] مراجعه کنید. در آن مطلب شرایط پرداخت مرحله‌ای و جزئیات مالی با دقت بررسی شده تا بتوانید پیش از تصمیم‌گیری، تصویر روشنی از تعهدات و انتخاب‌های خود داشته باشید.

مطالعهٔ این بخش پیش از ادامهٔ مقاله به شما کمک می‌کند از خطاهای رایج در انتخاب طرح درمان و مسائل مالی مرتبط پیشگیری کنید.

ایمپلنت دندان چیست و چگونه کار می‌کند؟

ایمپلنت دندان یک پایهٔ فلزی است که به‌عنوان ریشهٔ مصنوعی درون استخوان فک کاشته می‌شود و پس از طی فرآیند اُسیو‌این‌تگریشن (Osseointegration) با استخوان ادغام می‌گردد.

این ادغام باعث پایداری کامل ایمپلنت می‌شود و امکان قرار گرفتن تاج دندانی با ظاهر و عملکردی مشابه دندان طبیعی را فراهم می‌کند. اجزای اصلی ایمپلنت شامل فیکسچر (پیچ فلزی در استخوان فک)، اباتمنت (قطعهٔ رابط بین پایه و تاج) و تاج دندان است که در نهایت ساختار کامل دندان جایگزین را تشکیل می‌دهند.

بیشتر ایمپلنت‌ها از تیتانیوم ساخته می‌شوند که به‌دلیل زیست‌سازگاری بالا، مقاومت و دوام طولانی‌مدت، استاندارد جهانی محسوب می‌شود.

در کنار آن، ایمپلنت‌های زیرکونیا نیز وجود دارند که به‌دلیل رنگ سفید و ظاهر طبیعی‌تر، گزینه‌ای زیباتر به شمار می‌روند، هرچند از نظر استحکام در برخی شرایط نسبت به تیتانیوم محدودیت‌هایی دارند.

به همین دلیل انتخاب جنس مناسب به شرایط بالینی و نظر دندان‌پزشک بستگی دارد. در مجموع، ایمپلنت دندان نه‌تنها جایگزینی پایدار برای دندان ازدست‌رفته است، بلکه از تحلیل استخوان فک جلوگیری کرده و به حفظ زیبایی لبخند و عملکرد طبیعی دهان کمک می‌کند.

«اگر علاقه‌مندید جزئیات علمی و تاریخچهٔ ایمپلنت‌های دندانی را با منابع بین‌المللی مرور کنید، پیشنهاد می‌کنیم مقالهٔ ویکی‌پدیا را نیز مطالعه کنید.»

پایه فلزی در لثه برای بازسازی دندان از دست رفته

مراحل کاشت ایمپلنت (نقشهٔ راه زمانی)

فرآیند کاشت ایمپلنت دندان یک مسیر مرحله‌به‌مرحله است که با بررسی دقیق آغاز می‌شود و با نصب تاج دندانی به پایان می‌رسد. این روند علمی به‌گونه‌ای طراحی شده که هم پایداری در استخوان فک ایجاد شود و هم عملکردی مشابه دندان طبیعی فراهم کند.

ارزیابی و تصویربرداری (روز ۰)

در اولین مرحله، دندان‌پزشک وضعیت لثه و تراکم استخوان فک را بررسی کرده و با تصویربرداری CBCT شرایط را می‌سنجد. اگر تحلیل استخوان وجود داشته باشد، ممکن است پیوند استخوان یا لیفت سینوس توصیه شود. این مرحله تعیین‌کنندهٔ موفقیت آیندهٔ ایمپلنت دندان است.

جراحی و قرار دادن پایه (روز ۰)

پس از آماده‌سازی، فیکسچر تیتانیومی به‌عنوان ریشهٔ مصنوعی در استخوان قرار داده می‌شود. جراحی با بی‌حسی موضعی یا سدیشن انجام می‌شود و معمولاً بدون درد جدی است. در پایان عمل، مراقبت‌های فوری مانند کمپرس سرد و پرهیز از غذاهای سفت اهمیت زیادی دارد تا التهاب کاهش یابد و شرایط برای جوش‌خوردن مناسب شود.

دورهٔ جوش‌خوردن با استخوان (هفتهٔ ۶ تا ماه ۳–۶)

مهم‌ترین بخش این درمان، اُسیو‌این‌تگریشن (Osseointegration) است؛ فرآیندی که طی آن پایهٔ ایمپلنت با استخوان فک یکی می‌شود. این مرحله حدود ۶ هفته تا ۶ ماه زمان می‌برد و موفقیت نهایی ایمپلنت دندان را تضمین می‌کند. پیگیری‌های منظم در این بازه به کنترل التهاب و پیشگیری از عفونت کمک می‌کند.

نصب اباتمنت و تاج نهایی (ماه ۳–۶)

در پایان، اباتمنت به‌عنوان رابط روی فیکسچر نصب شده و تاج دندانی قرار می‌گیرد. این بخش ظاهر لبخند را بازسازی می‌کند و توانایی جویدن و صحبت‌کردن طبیعی را به بیمار بازمی‌گرداند.

نوار زمان درمان:

• روز ۰: معاینه، تصویربرداری و جراحی برای قرار دادن فیکسچر

• هفتهٔ ۶–۸: آغاز تثبیت پایه در استخوان و بررسی توسط دندان‌پزشک

• ماه ۳–۶: تکمیل اُسیو‌این‌تگریشن، نصب اباتمنت و تاج نهایی

ایمپلنت دندان با این مسیر مرحله‌ای، علاوه بر بازگرداندن عملکرد طبیعی دهان، از تحلیل استخوان جلوگیری کرده و لبخندی پایدار و زیبا ایجاد می‌کند.

نمای نزدیک از پیچ فلزی داخل بافت لثه

مزایا و معایب ایمپلنت دندان

ایمپلنت دندان یکی از مطمئن‌ترین روش‌های جایگزینی دندان ازدست‌رفته است، اما مانند هر درمان دیگری هم نقاط قوت دارد و هم ریسک‌هایی که باید از آن‌ها آگاه باشید.

مزایا

• حفظ استخوان فک: جلوگیری از تحلیل استخوان و تغییر فرم صورت

• عدم نیاز به تراش دندان‌های مجاور: بر خلاف بریج دندانی

• ماندگاری و دوام بالا: در صورت مراقبت صحیح، طول عمر چند دهه

• زیبایی لبخند: شباهت کامل تاج دندانی به دندان طبیعی

• عملکرد طبیعی: بازگشت حس جویدن و صحبت‌کردن

• پایداری در دهان: بر خلاف پروتز متحرک، لق نمی‌شود

• تطابق زیستی بالا: به‌ویژه در ایمپلنت‌های تیتانیومی

معایب و عوارض احتمالی

• عفونت در محل کاشت: به‌ویژه در صورت عدم رعایت بهداشت

• التهاب بافت اطراف (پری‌ایمپلنتایتیس): شبیه بیماری لثه اما اطراف پایه

• شکست ادغام استخوان و فیکسچر: نادر اما محتمل

• آسیب به اعصاب یا سینوس فکی: در موارد خاص

• هزینه بالاتر نسبت به بریج یا پروتز متحرک

• زمان طولانی‌تر درمان: ۳ تا ۶ ماه برای اُسیو‌این‌تگریشن

عوامل افزایش‌دهندهٔ ریسک

• سیگار و قلیان

• دیابت کنترل‌نشده

• بیماری‌های لثه درمان‌نشده

• بهداشت ضعیف دهان

• مصرف داروهای خاص مثل بیس‌فسفونات‌ها

راه‌های کاهش ریسک

• رعایت بهداشت دهان (مسواک، نخ دندان، دهان‌شویه)

• انتخاب جراح متخصص و باتجربه

• پیگیری ویزیت‌های منظم پس از جراحی

• ترک سیگار قبل و بعد از عمل

• کنترل بیماری‌های زمینه‌ای مثل دیابت

چه کسانی کاندید مناسب ایمپلنت دندان هستند و چه احتیاط‌هایی لازم است؟

ایمپلنت دندان برای بسیاری از افراد بهترین راه جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته است، اما موفقیت آن وابسته به شرایط عمومی و دهانی بیمار است. در یک نگاه علمی و بی‌طرف، افراد زیر معمولاً کاندیدهای مناسب محسوب می‌شوند:

شرایط مناسب

• تراکم کافی استخوان فک: پایهٔ ایمپلنت باید در استخوان محکم جای بگیرد.

• سلامت لثه: لثهٔ بدون التهاب یا بیماری پریودنتال شانس موفقیت درمان را بالا می‌برد.

• کنترل بیماری‌های زمینه‌ای: دیابت کنترل‌شده یا فشار خون پایدار مانع جدی ایجاد نمی‌کند.

• بهداشت دهان و دندان مناسب: رعایت مسواک، نخ دندان و مراجعات منظم ضروری است.

احتیاط‌ها و منع نسبی

• دیابت کنترل‌نشده: خطر عفونت و شکست اُسیو‌این‌تگریشن را افزایش می‌دهد.

• مصرف داروهای خاص: به‌ویژه بیس‌فسفونات‌ها که می‌توانند باعث نکروز استخوان فک شوند.

• تراکم استخوان ناکافی: ممکن است نیاز به پیوند استخوان یا لیفت سینوس باشد.

• سیگار و قلیان: روند ترمیم را مختل کرده و ریسک عفونت را بالا می‌برد.

• بیماری‌های لثه درمان‌نشده: باید پیش از کاشت دندان برطرف شوند.

در مجموع، ایمپلنت دندان زمانی بیشترین موفقیت را دارد که شرایط پزشکی و دهانی بیمار به‌درستی بررسی شود و اقدامات اصلاحی مانند درمان لثه یا پیوند استخوان در صورت نیاز انجام گیرد. مشاورهٔ دقیق با جراح متخصص تضمین می‌کند که این روش ماندگار و ایمن باشد.

دهان باز با پروتز ثابت و ترمیم کامل طرح لبخند

انواع ایمپلنت و تکنیک‌ها

ایمپلنت دندان بسته به شرایط فک و لثه، تعداد دندان‌های ازدست‌رفته و هدف درمانی می‌تواند با روش‌های مختلف انجام شود. هر تکنیک مزایا و محدودیت‌های خاص خود را دارد و آشنایی با آن‌ها کمک می‌کند انتخاب دقیق‌تری داشته باشید.

ایمپلنت دو‌مرحله‌ای و تک‌مرحله‌ای

در روش دو‌مرحله‌ای ابتدا فیکسچر یا همان پایهٔ تیتانیومی در استخوان فک قرار می‌گیرد و پس از جوش‌خوردن کامل، اباتمنت و تاج دندانی روی آن نصب می‌شود. در تک‌مرحله‌ای، اباتمنت هم‌زمان با جراحی قرار داده می‌شود و بیمار زودتر از مزایای پروتز ثابت بهره‌مند می‌گردد.

ایمپلنت فوری (Immediate)

در این تکنیک، پایه بلافاصله بعد از کشیدن دندان در همان حفره جای‌گذاری می‌شود. ایمپلنت فوری برای کسانی مناسب است که تراکم استخوان کافی دارند و نمی‌خواهند مدت زیادی بدون دندان یا با پروتز متحرک زندگی کنند.

مینی ایمپلنت

مینی ایمپلنت قطر کمتری نسبت به ایمپلنت معمولی دارد و بیشتر برای دندان‌های کوچک یا تثبیت دست‌دندان متحرک استفاده می‌شود. جراحی سبک‌تر، کاهش تحلیل استخوان و بازگشت سریع توانایی جویدن از مزایای این روش است.

All-on-4

این روش برای افراد بی‌دندان کامل به‌کار می‌رود. تنها با چهار پایه ایمپلنت، کل دندان‌های یک فک جایگزین می‌شوند و بیمار به پروتز ثابت دست پیدا می‌کند. All-on-4 راهکاری علمی و پایدار برای کسانی است که به‌دنبال بازسازی کامل لبخند هستند.

ایمپلنت دیجیتال و سرجیکال گاید

در کاشت دیجیتال، با استفاده از اسکن سه‌بعدی و طراحی سرجیکال گاید محل دقیق فیکسچر مشخص می‌شود. این تکنیک حداقل تهاجم را دارد، خطر آسیب به لثه و عصب کمتر است و دقت جای‌گذاری پایه و تاج دندانی بسیار بالاتر خواهد بود.

خطاها و باورهای غلط رایج دربارهٔ ایمپلنت دندان

برای اینکه تصمیم آگاهانه بگیرید، رایج‌ترین سوءبرداشت‌ها را کوتاه، دقیق و بی‌طرف مرور می‌کنیم. (اینجا «باور غلط» را می‌خوانید و بلافاصله «واقعیت» را.)

•  ایمپلنت دندان سرطان می‌آورد.
   شواهد علمی رابطهٔ علّیِ اثبات‌شده‌ای بین کاشت دندان و سرطان نشان نداده‌اند. مواد رایج مثل تیتانیوم و زیرکونیا زیست‌سازگارند.

•  ایمپلنت دندان دائمیِ تضمینی است.
   دوام می‌تواند چند دهه باشد، اما «گارانتی مادام‌العمر» علمی نیست. موفقیت به اُسیو‌این‌تگریشن، بهداشت دهان، سیگار نکشیدن و ویزیت‌های دوره‌ای بستگی دارد.

•  همه می‌توانند ایمپلنت بگذارند.
   برخی شرایط «منع نسبی» دارند: دیابت کنترل‌نشده، سیگار سنگین، بیماری لثهٔ فعال، تراکم استخوان ناکافی، مصرف بیس‌فسفونات‌های تزریقی، برخی مشکلات سیستمیک. اول باید ارزیابی و درمان‌های تکمیلی (مثلاً پیوند استخوان/لیفت سینوس) انجام شود.

•  جراحی ایمپلنت دردناک است.
   جراحی با بی‌حسی موضعی یا سدیشن انجام می‌شود و حین عمل دردی احساس نمی‌شود؛ ناراحتی خفیف ۲–۳ روز اول با دارو و کمپرس سرد کنترل می‌شود.

•  ایمپلنت همیشه بهتر از بریج یا پروتز متحرک است.
   غالباً از نظر حفظ استخوان فک و عملکرد جویدن برتر است، اما انتخاب نهایی به شرایط فردی، بودجه، تعداد واحد و سلامت بافت‌ها بستگی دارد.

•  اگر استخوان کم باشد، ایمپلنت غیرممکن است.
   در بسیاری موارد با پیوند استخوان، لیفت سینوس یا تکنیک‌هایی مثل All-on-4 می‌توان شرایط را مهیا کرد.

•  ایمپلنت فوری برای همه مناسب است.
   فقط وقتی کیفیت استخوان و ثبات اولیهٔ فیکسچر کافی باشد و عفونت فعال وجود نداشته باشد. تصمیم با جراح و پس از CBCT است.

•  ایمپلنت باعث بوی بد دهان می‌شود.
   خودِ ایمپلنت خیر؛ بهداشت ضعیف می‌تواند «پری‌ایمپلنتایتیس» ایجاد کند. مسواک، نخ/واترجت و ویزیت منظم، ریسک را پایین می‌آورد.

•  تیتانیوم حساسیت‌زاست؛ پس همه باید زیرکونیا بگذارند.
   حساسیت به تیتانیوم بسیار نادر است. انتخاب بین تیتانیوم و زیرکونیا به زیبایی، موقعیت دندان، بیومکانیک و نظر متخصص بستگی دارد.

•  سن بالا مانع ایمپلنت است.
   سن تقویمی مانع نیست؛ معیارها کیفیت استخوان، سلامت لثه و کنترل بیماری‌های زمینه‌ای است. سالمندان زیادی با ایمپلنت کیفیت زندگی بهتری پیدا می‌کنند.

•  ایمپلنت با MRI و گیت فرودگاه مشکل دارد.
   ایمپلنت‌های تیتانیومی معمولاً با MRI سازگارند (ممکن است آرتیفکت تصویری بدهند) و معمولاً گیت‌ها را فعال نمی‌کنند. اطلاع به مرکز تصویربرداری کافی است.

•  سیگار تأثیری روی نتیجه ندارد.
   نیکوتین خون‌رسانی را کاهش می‌دهد و ریسک عفونت و شکست اُسیو‌این‌تگریشن را بالا می‌برد. قطع دخانیات قبل و بعد از کاشت دندان توصیهٔ جدی است.

•  ایمپلنت «رد می‌شود» چون بدن آن را نمی‌پذیرد.
   شکست معمولاً به‌دلیل عفونت پیرامونی، بارگذاری نامتناسب یا مراقبت ناکافی رخ می‌دهد؛ «رد پیوندِ ایمونولوژیک» اصطلاح دقیقی برای ایمپلنت نیست.

•  ارزان‌تر یعنی همان نتیجه با هزینهٔ کمتر.
   قیمت به برند فیکسچر، جنس تاج (سرامیک/زیرکونیا)، نیاز به پیوند استخوان، مهارت جراح و گارانتی لابراتوار بستگی دارد. انتخاب صرفاً بر اساس قیمت، ریسک ترمیم‌های مکرر را بالا می‌برد.

•  در بارداری و شیردهی می‌توان هر زمان ایمپلنت گذاشت.
   درمان‌های انتخابی معمولاً تا بعد از بارداری به تعویق می‌افتند؛ در شرایط خاص تصمیم بین تیم درمان و بیمار گرفته می‌شود.

نتیجهٔ عملی:

اگر دربارهٔ ایمپلنت دندان تردیدی دارید، پاسخ دقیق فقط با ارزیابی حضوری، تصویربرداری CBCT و مرور پروندهٔ پزشکی شما ممکن است. یک مشاورهٔ علمی و طرح درمان شخصی‌سازی‌شده، بسیاری از این باورهای غلط را برای وضعیت خاص شما روشن می‌کند.

مقایسهٔ برندها و کشورها: ایمپلنت سوئیسی، کره‌ای یا ایرانی؟

بسیاری از بیماران هنگام انتخاب ایمپلنت دندان بین سه گزینهٔ اصلی مردد می‌شوند: سوئیسی با کیفیت بالا، کره‌ای با قیمت اقتصادی‌تر، و ایرانی به‌عنوان انتخاب مقرون‌به‌صرفه و در دسترس. هرکدام نقاط قوت و محدودیت‌های خاص خود را دارند. جدول زیر مقایسه‌ای ساده و بی‌طرفانه ارائه می‌دهد:

جمع‌بندی برای انتخاب بهتر

• ایمپلنت سوئیسی: بهترین گزینه از نظر دوام، زیبایی و فناوری؛ هزینه بالاتر اما نتیجهٔ مطمئن‌تر.

• ایمپلنت کره‌ای: تعادل بین کیفیت و قیمت؛ انتخابی اقتصادی با ماندگاری مناسب.

• ایمپلنت ایرانی: در دسترس‌ترین و مقرون‌به‌صرفه‌ترین گزینه؛ کیفیت بسته به برند داخلی متغیر است.

 نکته مهم: صرف‌نظر از برند، موفقیت ایمپلنت دندان بیش از هر چیز به مهارت جراح، وضعیت استخوان فک و رعایت بهداشت دهان وابسته است.

هزینهٔ ایمپلنت دندان و عوامل مؤثر بر قیمت

وقتی صحبت از ایمپلنت دندان می‌شود، اغلب اولین پرسشی که ذهن کاربر را درگیر می‌کند هزینهٔ آن است. واقعیت این است که قیمت ایمپلنت یک عدد ثابت نیست و به عوامل مختلفی مانند برند انتخابی، جنس روکش، تعداد دندان‌های موردنیاز و حتی وضعیت استخوان و لثه بستگی دارد. به همین دلیل است که مشاورهٔ تخصصی پیش از تصمیم‌گیری اهمیت بالایی دارد.

یکی از پرطرفدارترین گزینه‌ها در ایران، ایمپلنت کره‌ای است که همراه با روکش در حال حاضر حدود ۱۴ میلیون تومان هزینه دارد و برای بسیاری از بیماران انتخابی اقتصادی و مناسب محسوب می‌شود.

در مقابل، ایمپلنت سوئیسی به دلیل تکنولوژی پیشرفته و ماندگاری بالا قیمت متفاوتی دارد. نوع فوری آن که همراه با روکش طی حدود ۱۰ روز انجام می‌شود، حدود ۱۸ میلیون تومان است؛ البته این روش برای همهٔ افراد قابل انجام نیست و تنها در حدود ۹۰٪ بیماران با استخوان و لثهٔ سالم قابل استفاده است.

در نهایت، ایمپلنت سوئیسی معمولی همراه با روکش در بازهٔ حدود ۲۸ میلیون تومان قرار می‌گیرد و بالاترین کیفیت و دوام را ارائه می‌دهد.

تجربه و رضایت بیماران (قبل و بعد)

وقتی کسی برای اولین‌بار سراغ ایمپلنت دندان می‌آید، بیشتر از هر چیزی نگران است که «واقعاً بعدش زندگی‌ام چه تغییری می‌کند؟». جواب این سؤال را بهتر از هر توضیحی می‌توان از تجربهٔ بیماران فهمید.

 سحر، ۳۲ ساله

«یک سال با جای خالی دندان جلویم زندگی کردم. هر بار که می‌خواستم بخندم ناخودآگاه دستم را جلوی دهانم می‌گرفتم. وقتی ایمپلنت گذاشتم، اول فکر می‌کردم همه متوجه می‌شوند. اما بار اول که جلوی آینه لبخند زدم، حس کردم هیچ تفاوتی با دندان‌های طبیعی‌ام ندارد. الان دوباره بدون فکر کردن به دندان‌هایم می‌خندم.»

 محسن، ۴۸ ساله

«همیشه از پروتز متحرک فراری بودم چون موقع حرف زدن لق می‌شد. برای آسیاب پایینم ایمپلنت گذاشتم. راستش را بخواهید، اوایل از جراحی می‌ترسیدم، اما عمل کوتاه‌تر از چیزی بود که فکر می‌کردم. حالا وقتی استیک می‌خورم، دقیقاً همان قدرت جویدن قبل را دارم.»

 زهرا، ۶۰ ساله

«سال‌ها دست‌دندان داشتم و دائم نگران بودم موقع خنده جا‌به‌جا شود. با چهار مینی ایمپلنت پروتزم ثابت شد. تغییری که کردم آن‌قدر واضح بود که نوه‌ام گفت: مامان‌بزرگ دوباره مثل قدیم راحت می‌خنده.»]

قبل و بعد بازسازی فک بالا با دندان‌های جدید و طبیعی

مراقبت‌های قبل و بعد از ایمپلنت (چک‌لیست عملی)

ایمپلنت دندان زمانی بیشترین شانس موفقیت را دارد که بیمار توصیه‌های ساده اما کلیدی را رعایت کند. این چک‌لیست خلاصه و علمی تمام مراحل ضروری را نشان می‌دهد.

اقدامات قبل از جراحی

• قطع موقت دخانیات: سیگار و قلیان جریان خون لثه و استخوان فک را کاهش می‌دهند و ریسک شکست اُسیو‌این‌تگریشن را بالا می‌برند.

• بهداشت دهان: مسواک، نخ‌دندان و دهان‌شویه ضدباکتری برای کاهش پلاک و التهاب لثه ضروری است.

• بررسی داروها: مصرف‌کنندگان داروهای ضدانعقاد یا بیس‌فسفونات باید پیش از کاشت دندان وضعیت خود را با پزشک هماهنگ کنند.

مراقبت‌های بعد از جراحی

• کنترل خونریزی: گاز استریل را ۳۰–۶۰ دقیقه روی محل جراحی فشار دهید؛ از تف کردن یا شست‌وشوی شدید پرهیز کنید.

• مدیریت درد و تورم: استفاده از کمپرس سرد در ۲۴ ساعت اول و مصرف مسکن طبق نسخه.

• رژیم غذایی نرم: در ۲۴ تا ۴۸ ساعت نخست غذاهای نرم و خنک مانند ماست یا سوپ ولرم مصرف کنید؛ از غذاهای سفت و داغ اجتناب کنید.

• بهداشت دهان: از روز بعد با مسواک نرم اطراف دندان‌ها را تمیز کنید و دهان را با آب نمک یا دهان‌شویه بشویید.

• پیگیری منظم: ویزیت‌های کنترل توسط دندان‌پزشک برای بررسی وضعیت فیکسچر و تاج دندانی حیاتی است.

با رعایت این اصول، ایمپلنت دندان نه‌تنها سریع‌تر بهبود می‌یابد بلکه ماندگاری بالاتری خواهد داشت و خطر التهاب یا عفونت به حداقل می‌رسد.

مقایسهٔ ایمپلنت دندان با بریج و پروتز متحرک؛ کدام انتخاب بهتر است؟